ะท่อมแล้วทำการคารวะจิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่ในเก้าอี้ มือลูบแมวพลางพยักหน้า
เจ้าล่าเยวี่ยยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับ
หนานว่างเองก็ไม่ได้ขยับ
……
……
จากนั้นก็เป็นผู้อาวุโสของยอดเขาต่างๆ
“เฉิงปี้เจินแห่งยอดเขาซีไหล คารวะท่านเจ้าสำนัก”
“ฉือเยี่ยนแห่งยอดเขาซั่งเต๋อ คารวะท่านเจ้าสำนัก”
“เหมยหลี่แห่งยอดเขาชิงหรง คารวะท่านเจ้าสำนัก”
……
……
“คารวะท่านเจ้าสำนัก!”
ศิษย์ชิงซานจำนวนหลายร้อยคนกราบคารวะไปทางกระท่อมเล็กหลังนั้น
กระบี่บินนับหลายร้อยเล่มที่อยู่ในท้องฟ้ายามค่ำคืนเบี่ยงปลายกระบี่ลงเล็กน้อย คล้ายกำลังทำการคารวะ
เจตน์กระบี่พวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า
หมู่เมฆที่อยู่ในท้องฟ้ายามค่ำคืนสลายตัวไปจนหมด แสงดาวยิ่งเจิดจ้า
บนยอดเขาเทียนกวงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายที่น่าเคารพยำเกรง
ยอดเขากระบี่ที่อยู่ห่างออกไปเกิดการตอบสนอง เสียงหวึ่งทุ้มต่ำจำนวนนับไม่ถ้วนดังขึ้นมา อย่างน้อยก็มีกระบี่บินหลายพันเล่มบินขึ้นมาบนท้องฟ้า หันหน้ามาทางยอดเขาเทียนกวงเพื่อทำการแสดงความยินดี
ภายใต้แสงดาวที่ส่องสว่าง กระบี่บินที่บ้างเข้มบ้างอ่อนเหล่านั้นส่องแสงสีเงินหรือไม่ก็สีดำ อาจจะไม่ถึงกับงดงาม แต่มันกลับมีความน่าประหวั่นพรั่นพรึงบางอย่าง
เมื่อเห็น
