ภาพนี้ ศิษย์ขิงซานทั้งหมดต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก
นี่คือหมื่นกระบี่เข้าเฝ้าที่เล่าลือกันอย่างนั้นหรือ?
สามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์เช่นนี้ได้ หรือจิ๋งจิ่วจะเป็นคนที่เกิดมาเพื่อเป็นเจ้าสำนักชิงซาน? กระทั่งคนที่ไม่อยากยอมรับจิ๋งจิ่วเป็นเจ้าสำนักมากที่สุดเหล่านั้นก็ยังอดเกิดความคิดเช่นนี้ขึ้นมาไม่ได้หลังจากที่ได้เห็นภาพนี้ ความสงสัยและความไม่พอใจภายในใจค่อยๆ ลดน้อยลงโดยไม่รู้ตัว
แต่ในช่วงเวลาที่น่าเคารพยำเกรงเช่นนี้กลับมีเสียงที่ฟังดูไม่เข้ากันเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ข้าก็ยังคัดค้านเจ้าเป็นเจ้าสำนักอยู่ดี”
เจี่ยนหรูอวิ๋นจ้องมองจิ๋งจิ่ว ในส่วนลึกของดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง “นอกเสียจากเจ้าจะฆ่าข้า”
จิ๋งจิ่วไม่ได้สนใจเขา
การเมินเฉยแบบนี้ยิ่งทำให้เจี่ยนหรูอวิ๋นรู้สึกโกรธแค้น เขาส่งเสียงตะโกนพร้อมกับเรียกกระบี่บินออกมา
สายตาของเจ้าล่าเยวี่ยเย็นยะเยือกเล็กน้อย กระบี่มิคำนึงพร้อมลงมือทุกเมื่อ
เจี่ยนหรูอวิ๋นไม่ได้คิดสังหารจิ๋งจิ่ว เพราะเขารู้ว่าตัวเองมิใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย เขาคิดจะฆ่าตัวตาย เพื่อใช้เลือดของตัวเองมาชะล้างความอัปยศและความชั่วช้าที่เกิดขึ้นที่นี่
กระบี่บินเล่มนั้นเปล่งแสงสีรุ้งกระจ่างใส มุ่งตรงเข้าหาหว่าง
