าน ในสถานการณ์แบบนี้เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเอ่ยปากพูดอะไร
ในเวลานี้เอง เสียงที่ไม่ค่อยพอใจเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “ทำไมถึงไม่ดูในจดหมายสั่งเสียของเจ้าสำนักเสียก่อนว่าเขียนเอาไว้อย่างไร?”
คนที่พูดก็คือไป๋หรูจิ้ง เขาเข้าสำนักมาพร้อมกับมั่วฉือ หลังจากนักพรตหลิ่วฉือจากไปแล้ว เขาก็คือผู้อาวุโสที่มีความอาวุโสสูงสุดบนยอดเขาเทียนกวง
ในอีกแง่หนึ่งแล้ว คำพูดของเขาเป็นการแสดงถึงท่าทีของยอดเขาเทียนกวง
เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ หลายๆ คนจึงได้สติขึ้นมา ผู้อาวุโสที่รีบเสนอชื่อของเจ้าสำนักคนใหม่เหล่านั้นรู้สึกอับอายเล็กน้อย
เจ้าสำนักจะต้องทิ้งคำสั่งเสียและเตรียมการเอาไว้สำหรับอนาคตของสำนักชิงซานอย่างแน่นอน แล้วพวกเราจะร้อนใจไย?
สายตาของทุกคนต่างมองไปยังป้ายหินป้ายนั้น
ปลอกกระบี่แบกสวรรค์อยู่ที่นั่น เชื่อว่าคำสั่งเสียจะต้องอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน
ไป๋หรูจิ้งมองหยวนฉีจิงพลางกล่าวว่า “ขอเชิญกฎแห่งกระบี่อ่านคำสั่งเสียของเจ้าสำนัก”
เขารู้ว่านักพรตหลิ่วฉือไม่มีทางมอบตำแหน่งเจ้าสำนักให้แก่หยวนฉีจิงอย่างแน่นอน
อาจจะเป็นเพราะเกี่ยวข้องกับความแค้นเก่าระหว่างยอดเขาเทียนกวงและยอดเขาซั่งเต๋อ
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ มีศิษย์น้องที่ไห
