นส่งตำแหน่งต่อให้ศิษย์พี่?
หยวนฉีจิงนิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไร แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้นไปหยิบปลอกกระบี่ออกมา
บนยอดเขาเงียบสงัด
ท้องฟ้ายามเย็นนี้มิได้อบอุ่นเหมือนอย่างก่อนหน้านี้อีก
ลูกศิษย์สำนักชิงซานจำนวนหลายร้อยคนมองดูท่านกฎแห่งกระบี่ที่ปกติมักจะน่าเกรงมากที่สุดผู้นั้น ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร
เห็นได้ชัดว่าหยวนฉีจิงไม่อยากอ่านคำสั่งเสีย
พูดอีกอย่างก็คือถ้าหากมีคำสั่งเสียอยู่จริงๆ เขาก็ไม่คิดที่จะปฏิบัติตาม
ไป๋หรูจิ้งเดินไปข้างหน้าสองก้าว จ้องมองดวงตาของหยวนฉีจิงพลางกล่าวว่า “เหตุใดศิษย์พี่ไม่กล้าดูคำสั่งเสียนี้?”
บรรยากาศบนยอดเขาแปรเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมา
ในดวงตาของกั้วหนานซานและศิษย์ยอดเขาเทียนกวงคนอื่นค่อยๆ มีความไม่พอใจปรากฏขึ้นมา
ในเวลานี้เอง พลันมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา
สายตาของทุกคนต่างมองไป
กั้วหนานซานตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เจี่ยนหรูอวิ๋นเอ็งก็เช่นเดียวกัน จากนั้นก็เกิดความรู้สึกโกรธเกรี้ยวอย่างที่อยากจะระงับเอาไว้ได้
ไป๋หรูจิ้งรู้สึกว่าตนเองตาลาย
กระทั่งนักพรตกว่างหยวนก็ยังรู้สึกแปลกใจอย่างมาก
หลายๆ คนต่างรู้สึกคล้ายเหม่อลอย เนื่องเพราะจิตใจได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก
ดวงตาที่ห้อยตกลงของจ
