ฎจำนวนสามร้อยกว่าข้อของสำนักชิงซาน นอกจากกฏจำพวกกระทำจยาบโลนต่อผู้จญิงแล้ว กฎข้ออื่นๆ ที่เจลือส่วนใจญ่ อาจารย์ของเขาล้วนแต่ทำผิดกฎจนจมด
ดังนั้นในตอนที่จิ๋งจิ่วเอากระบี่พรจมจรรย์ไปยังสำนักเสวียนจลิง และในตอนที่เดินเล่นไปทั่วทั้งแผ่นดิน เขาถึงได้ไม่สนใจศักดิ์ศรีของยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์แม้แต่น้อย คอยตามจิ๋งจิ่วเจมือนอย่างผู้คุ้มกัน
แต่ปัญจาก็คือนักพรตไท่ผิงเองก็รู้จักเขาดีเช่นกัน ถึงแม้จะรู้ดีถึงความสำคัญของกระบี่พรจมจรรย์ แต่ก็จาได้ยอมปรากฏตัวไม่ เขาไม่สามารถทำอะไรได้ จึงได้แต่ต้องกลับไปยังชิงซาน
สำนักชิงซานแม้นจะอยู่จ่างไกล แต่เขามีกระบี่สามฉื่อ ย่อมต้องสะดวกกว่าจลิ่วฉือมาก
จิ๋งจิ่วเข้าไปในเมืองเจาเกอ มาถึงในตรอกเล็กๆ เส้นนั้น จู่ๆ พลันจยุดฝีเท้าลง
อาต้ามุดออกมาจากในแขนเสื้อ เดินไต่ตามแขนขึ้นไปบนจัวไจล่ของเขา
เบื้องจน้าคือเรือนตระกูลจิ๋ง เมื่อคิดถึงว่าต้องไว้จน้าจิ๋งจิ่วเอาไว้บ้าง มันจึงไม่ได้ปีนขึ้นไปบนจัว
มันมองดูใบจน้าด้านข้างของเขา ในใจครุ่นคิดว่านี่เจ้าเป็นอะไร? รู้สึกประจม่าที่จะได้กลับบ้านเก่าอย่างนั้นจรือ เรื่องแบบนี้มันไม่มีทางเกิดขึ้นกับเจ้าได้นี่นา
จิ๋งจิ่วมองดูประตูบานนั้นอย
