“เฮ้ย! เจ้าพูดได้หรือนี่!”
“ทำไมล่ะ?” อินเฟิ่งรู้สึกประหลาดใจ ในใจครุ่นคิดว่าก็คุยกันมาตั้งหลายประโยคแล้วมิใช่หรือ?
“ข้าก็พูดได้!” ปลาไนเพลิงกล่าวอย่างตื่นเต้น “เจ้าดูสิ สัตว์เทพทั่วทั้งโลกแห่งการบำเพ็ญพรตมีอยู่ไม่มาก แต่สัตว์เทพที่พูดภาษาคนได้แล้วก็ยอมพูดยิ่งมีน้อยเข้าไปใหญ่ ไม่ง่าย ยเลยกว่าที่พวกเราจะได้มาพบกัน แล้วจะสู้กันไปทำไม มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันก็ได้นี่นา!”
ในขณะที่พูด ริมฝีปากของมันก็ยืดหดเป็นเหมือนรูปวงกลม ดูใสซื่อน่ารัก
อินเฟิ่งคิดในใจ นักพรตพูดมีเหตุผลจริงๆ ด้วย แต่ว่ามันยังคงเคยชินกับวิธีการของตนเองด้วยการเล่นงานให้อีกฝ่ายยอมจำนนก่อนแล้วค่อยว่ากัน มันจึงกล่าวอย่างดูถูกว่า “ข้าจะสั่งสอน นเด็กรุ่นหลังอย่างเจ้าเสียหน่อย มีปัญหาอะไร?”
ปลาไนเพลิงกล่าวอย่างไม่ยอมรับว่า “เจ้าเป็นฉีหลินหรือ? เจ้าเป็นหยวนกุยหรือ? ในเมื่อไม่ใช่ อย่างนั้นเจ้าก็ไม่มีทางแก่กว่าข้าอย่างแน่นอน จะมาเป็นผู้อาวุโสอะไรกัน”
อินเฟิ่งงุนงงเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าถ้านับกันตามอายุมันก็เป็นจริงดั่ง
