รบำเพ็ญพรตก็พากันคิดมาโดยตลอดว่านางอยากจะสังหารแม่เพื่อยกสำนักต่อให้หลาน
แต่เมื่อดูจากเหตุการณ์ในวันนี้ หรือว่านางคิดจะยกสำนักนี้ให้กับเต๋อยวนเฉวียนไปเลย?
อย่างนั้นเจ้าสำนักเฉินและเต๋อเซ่อเซ่อล่ะ? ถูกขังเอาไว้หรือ หรือว่า…ตายไปแล้ว?
ไม่มีใครพูดอะไร ภายในงานตกอยู่ในความเงียบสงัด
ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่โหดร้ายเพียงใด แต่มันก็เป็นเรื่องภายในสำนักเสวียนหลิง
เห็นได้ชัดว่าเหล่าไท่จวินได้ควบคุมสำนักเสวียนหลิงเอาไว้หมดแล้ว คนอื่นจัดการไม่ได้ แล้วก็ไม่กล้าจัดการ
ในเวลานี้เอง ภายในงานชุมนุมเหมือนมีความรู้ใจกันบางอย่างเกิดขึ้น สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนละจากเต๋อยวนเฉวียนแล้วมองไปยังที่หนึ่งภายในโถง
ตรงนั้นคือตำแหน่งที่ดีที่สุดภายในโถง
คนจากสำนักชิงซานนั่งอยู่ตรงนั้น
คนที่เป็นผู้นำคือเหอปู้มู่ที่เป็นผู้อาวุโสของสำนักซื่อเยวี่ย คนที่เดินทางมาพร้อมกับเขาคือหลินอิงเหลียงและศิษย์หนุ่มคนอื่นๆ
ปกติเหอปู้มู่จะปลูกสมุนไพรหลอมยาอยู่ในยอดเขา บางครั้งก็จะทำหน้าที่จัดงานชุมนุมสืบทอดกระบี่ ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรในโลกบำเพ็ญพรต
เมื่อเห็นสีหน้าและท่าทาง ทุกคนต่างก็รู้สึกได้ว่าผู้อาวุโสผู้นี้เป็นคนจริงใจและเงียบขรึม
สำนัก