มองไปหน้าเขาพลางกล่าวอย่างเป็นกังวลว่า “นี่มันยากนะ…ต่อให้มีหมวกปิดบังใบหน้า แต่ถ้าไม่แสดงตัวตน สำนักเสวียนหลิงก็ไม่มีทางให้เข้าไปหรือเปล่า?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ถ้าหากด้านหน้ามีตลาด ข้าอยากซื้อหมวกลี่เม่าสองใบ”
สมณะหนุ่มไม่เข้าใจ สมณะแก่กลับเข้าใจ เขานิ่งเงียบไปครู่ก่อนกล่าวว่า “ก็ดี”
……
……
ในเทือกเขาตงหลิ่งมีทะเลสาบอยู่แห่งหนึ่ง ทางด้านตะวันตกมีหุบเขาอยู่แห่งหนึ่ง หันหน้ารับแสงอาทิตย์ยามเช้าในทุกวัน ได้ชื่อว่าหลีหมิง[1]
ทะเลสาบหลีหมิงไม่ได้มีความพิเศษเหมือนอย่างทะเลปี้หู แล้วก็มิได้มีความกว้างใหญ่ไพศาลเหมือนอย่างต้าเจ๋อ แต่มีภาพทิวทัศน์ริมทะเลสาบที่งดงามกว่า
ลมภูเขาพัดผ่านกิ่งหลิว แตะผิวน้ำแผ่วเบา เกิดระลอกคลื่นจำนวนนับไม่ถ้วน
บนกิ่งหลิวจำนวนมากมีกระดิ่งมัดเอาไว้อยู่ ส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊งๆ แต่เมื่อดังขึ้นพร้อมๆ กันแล้วกลับมิได้ทำให้รู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจ เพียงแต่ทำให้จิตใจรู้สึกสงบ
สิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดของสำนักเสวียนหลิงก็คือกระดิ่งใจพิสุทธิ์
กระดิ่งใจพิสุทธิ์สามารถช่วยผู้บำเพ็ญพรตขับไล่ความชั่วทำให้จิตใจสงบ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่นั่งสมาธิหรือถอดจิต ก็ล้วนแต่เป็นของวิเศษที่มีความสำคัญเป็นอย่างมาก กระดิ่ง
