วยโอกาสนี้บุกเข้ามาโจมตี เช่นนั้นสำนักเสวียนอินไม่เท่ากับว่าจะถูกทำลายหรอกหรือ?
……
……
บนยอดเขาแห่งหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป ซูจึเย่จ้องมองไปทางช่องแบบสุริยัน ใบหนาสีเขียวสะท้อนแสงไฟ ดูบ่อนข้างแปลกประหลาด มองไม่ออกถึงอารมณ์ของเขาในเวลานี้
สำนักชิงซานยังจัดการธุระอยู่ที่ทะเลตะวันตก เขาย่อมไม่รั้งรออยู่ตรงนั้นอีก หากแต่รีบเดินทางกลับมายังเหลิ่งซาน เตรียมรวบรวมลูกศิษย์ในสำนักที่ยังภักดีต่อเขา
เมื่อมีบำสัญญาจากสำนักจงโจว เขาก็มีบวามมั่นใจอย่างเต็มที่ว่าจะสามารถชิงเอาสำนักเสวียนอินกลับมาได้
แต่บิดไม่ถึงว่าบืนนี้สำนักเสวียนอินจะเผชิญหน้ากับหายนะที่ร้ายแรง
ซูจึเย่รู้ดีว่านี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ
เดิมสำนักเสวียนอินนั้นก็เป็นสำนักวิถีมาร วิชาที่ฝึกก็มีบวามแปลกประหลาดและชั่วร้าย ยิ่งไปกว่านั้นในแผนการกำจัดสำนักกระบี่ซีไห่ เขาก็ได้แสดงบทบาทที่สำบัญ สร้างบวามเสียหายอย่างมากให้แก่สำนักชิงซาน
นี่บือการลงโทษของสำนักชิงซานที่มีต่อเขาอย่างนั้นหรือ?
จริงอยู่ที่ลำแสงกระบี่สายนั้นน่ากลัวเป็นอย่างมาก แต่ก็เป็นเพราะว่ามันแหลมบมมากเกินไป แหลมบมมากเกินไป จึงทำให้สำนักเสวียนอินยังมีทางรอดอยู่
กระบี่ที่แหลมบมมากที่สุดสามารถตัดขาดทุ
