องมิใช่คู่มือของปรมาจารย์สำนักเสวียนอิน แต่วันนี้ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินถูกยันต์เซียนทำให้ตกใจเสีย ยขวัญ อีกทั้งยังรับมือการโจมตีจากจานฝนหมึกหางมังกรไปแล้วครั้งหนึ่ง กำลังอยู่ในช่วงที่สภาพร่างกายและจิตใจไม่สมบูรณ์ เหล่าสมณะตัดสินใจที่จะถ่วงเวลาเขาเอาไว้ รอให้ยอดฝีมือขอ องสำนักอื่นเข้ามาช่วยเหลือ ถึงแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของตนเองก็ตาม
“ขะ..ขอ..โทษ…ขะ…ขอ...โทษ”
มิใช่เป็นเพราะหวาดกลัวหรือตื่นเต้นถึงได้ทำให้คนที่มาพูดจาเช่นนี้ หากแต่เป็นเพราะว่าเดิมเขาก็พูดติดอ่างอยู่แล้ว
มั่วฉือพาเหล่าศิษย์ร่วมสำนักจากยอดเขาไหนไม่ทราบมาขวางทางสมณะเหล่านั้นเอาไว้
ในยอดเขาทั้งเก้าของชิงซาน ผู้อาวุโสมั่วฉือแห่งยอดเขาเทียนกวงขึ้นชื่อเรื่องหน้าตาน่าเกลียด แต่มีนิสัยอ่อนโยน สายตาของเขาในเวลานี้ยังคงอ่อนโยน แต่สีหน้ากลับมั่นคงเด็ดเดี่ยว
……
……
บนท้องฟ้าและในทะเลที่อยู่รอบๆ เกาะเซ่าหมิง ลำแสงกระบี่บินวุ่นวาย
เรือกระบี่สองลำของลูกศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างลอยอยู่ห่างออกไป กั้วหนานซาน กู้หานและศิษย์คนอื่นๆ ต่างรู้สึกสับ
