สน
สถานการณ์วุ่นวายเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวว่ามันเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ไม่ได้รับคำสั่งใดๆ
เจ้าสำนักยืนอยู่ในท้องฟ้า มิได้ออกคำสั่ง คล้ายว่าปล่อยให้เหล่าอาจารย์ของแต่ละยอดเขาทำการตัดสินใจด้วยตัวเอง
ผู้อาวุโสบางคนยังอยู่บนเรือกระบี่ มองดูร่างที่ค่อยๆ ห่างออกไปร่างนั้นด้วยสีหน้าสับสน
เหล่าอาจารย์บางคนขี่กระบี่ออกไปขัดขวางผู้บำเพ็ญพรตของสำนักอื่นๆ เอาไว้
จนกระทั่งเรือเมฆของสำนักจงโจวขยับเล็กน้อย นักพรตไป๋ทะยานออกมา หลิ่วฉือจ้องมองดูนาง
ทุกที่ล้วนแต่กำลังเผชิญหน้ากัน ไม่มีใครสังเกตเห็นตัวเอง เจ้าสำนักคุนหลุนเหอเว่ยคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุด เขาตะโกนบอกให้มารเฒ่าหยุดหนี จากนั้นตัวเองไล่ตามไป
ความเร็วของนกหานเฮ่านั้นเร็วเป็นอย่างมาก ไม่นานก็ไล่ตามปรมาจารย์สำนักเสวียนอินจนอยู่ห่างกันเพียงสิบกว่าลี้
อินซานพิงอยู่บนหลังของปรมาจารย์สำนักเสวียนอิน มิได้เหลียวหน้ากลับมา
ทันใดนั้นบนท้องฟ้าพลันมีเสียงร้องดุร้ายดังขึ้นมา
อินเฟิ่งไม่รู้ว่าบินมาจากที่ไหน วาดหางและปีกออกมาเหมือนกระบี่ ฟันเข้าใส่เหอเว่ยและนกหานเฮ่าจนตกลงไปบนพื้นน้ำแข็ง
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินแบกอินซานกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า
อิน
