ในดินแดนแห่งความว่างเปล่าไร้ซึ่งลมและไร้ซึ่งเสียง เงียบสงัดเหมือนดั่งสุสาน บนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไปมีพายุสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน คล้ายว่าพร้อมจะกระหน่ำฟาดลงไปยังเบื้องล่างทุก กเมื่อ แล้วก็คล้ายว่าจะไม่มีวันตกลงไป ดูแล้วเหมือนดวงตาของสัตว์ประหลาดสีม่วง สีแดง และสีน้ำเงินที่กำลังจับจ้องมองดูทุกสรรพสิ่งที่อยู่เบื้องล่าง
จิ๋งจิ่วมองไปยังมือขวาของตัวเอง ขณะเดียวกันก็มองดูทุกส่วนในร่างกาย ก่อนจะมั่นใจว่าตนเองได้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย หรือพูดอีกอย่างก็คือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ล้ำลึกมหัศจรร รย์
การตอบรับคำเชิญของหลิ่วฉือในศาลเจ้าบนภูเขารกร้าง กลายเป็นกระบี่ให้เขาได้สังหารหนานชวีและซีไหล สำหรับเขาแล้วนี่คือก้าวที่สำคัญที่สุดหลังจากที่เหยียบลงไปในแม่น้ำสายนั้น
เขาไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น คำถามที่เขาถามหนานชวีเหล่านั้น สุดท้ายคำตอบที่ได้รับก็เป็นคำตอบของหนานชวี
คำตอบเหล่านั้นไม่สำคัญ เขาไม่เคยสงสัยในตัวเองมาก่อน สาเหตุที่ในช่วงเวลาหลายปีมานี้เขาเอาแต่ปฏิเสธหลิ่วฉือ ไม่ยอมที่จะก้าว
