ก้าวนี้ออกมา นั่นเป็นเพราะเขากังวลใจเรื่องอื่น
เขามองไปยังเกาะเซ่าหมิงที่อยู่บนทะเล เมื่อดูจากการวางกำลังของสำนักฝ่ายธรรมะต่างๆ อย่างสำนักจงโจวและเรือนอี้เหมาแล้วก็พอจะคาดเดาได้ว่าศิษย์พี่น่าจะอยู่บนเกาะแห่งนั้น น
นี่คือเรื่องที่ท่านคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้าแล้วอย่างนั้นหรือ? หากเขาเป็นผีตัวนั้นจริงๆ อย่างนั้นสุดท้ายสงครามครั้งนี้ท่านก็อาจจะเป็นฝ่ายชนะจริงๆ แต่ท่านจะมีโอกาสได้ดื่มด่ำ ำกับชัยชนะนั้นหรือ?
เขาครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ พลางมองไปยังที่ที่หนึ่งในท้องฟ้า ก่อนจะพบว่าหลิ่วฉือไม่อยู่ที่นั่นแล้ว
……
……
ภายในท้องฟ้ามีฝนตกโปรยปรายลงมา
ฝนตกไม่หนัก เพียงแค่ตกมาเล็กน้อยก็หยุดไป เสื้อผ้าของผู้บำเพ็ญพรตหลายๆ คนยังไม่ทันเปียกด้วยซ้ำ
แต่ต่อให้เป็นหยดฝนที่อยู่บนใบหน้า ก็ไม่มีใครคิดที่จะไปเช็ดออก แล้วก็ไม่มีใครคิดที่จะใช้พลังป้องกันหยดฝนนั้นเหล่านั้นไม่ให้ตกลงมากระทบถูกตนเอง
ทุกคนต่างยังตกอยู่ในความตกตะลึงหลังจากที่ได้เห็นลำแสงกระบี่สายนั้น ไหนเลยจะสนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี
