ันแน่ หรือว่าการตอบรับนั้นจะทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไปได้?
แต่สิ่งที่ยิ่งคาดคิดไม่ถึงก็คือจิ๋งจิ่วไม่ได้สนใจมัน หากแต่ถามคำถามหนานชวีอย่างตั้งใจสองสามคำถาม
“โคมไฟสีแดงถูกทำลายไปแล้ว ผีกระบี่ไม่สามารถกลับมายังร่างนี้ได้ อย่างนั้นตัวเจ้าคนไหนกันแน่ถึงจะเป็นตัวเจ้าที่แท้จริง?”
“หากฆ่าตัวเจ้าที่อยู่ตรงนี้ ตัวเจ้าที่อยู่ตรงนั้นยังจะเป็นเจ้าอยู่หรือเปล่า?”
“อย่างนั้นตัวเจ้าใช่ตัวเจ้าหรือเปล่า?”
ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย จู่ๆ ก็เริ่มพูดคุยถึงปัญหาเหล่านี้ขึ้นมา ไม่ว่าดูยังไงก็แปลกประหลาด
แต่หนานชวีกลับให้คำตอบออกมาจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังเห็นได้ชัดว่าผ่านการครุ่นคิดมาอย่างจริงจัง “ตัวข้าที่มีชีวิตอยู่ต่อไปทางนั้น ก็คือตัวข้า”
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “มีเหตุผล”
เสียงกระบี่ดังลอยมาแต่ไกล
นั่นคือการเชิญ
เชิญกลับ
หากเป็นเมื่อก่อนนี้ ต่อให้มีคนตายตรงหน้าเขามากมายเท่าไหร่ เขาก็ไม่มีทางรับคำเชิญ
แต่วันนี้ความคิดของเขาเปลี่ยนไปแล้ว เพราะเขาอยากจะเปรียบกับหนานชวีเสียหน่อยว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนวิถีกระบี่
ชิงซานหรือว่าเกาะหมอก
ข้าหรือว่าเจ้า
ดังนั้นเขาจึงรับคำเชิญของหลิ่วฉือ
จากนั้นลอยขึ้น
