อยู่ในก้อนน้ำแข็ง
แต่ผ่านไปได้ไม่นาน ก้อนน้ำแข็งก็มีรอยปริแตกจำนวนนับไม่ถ้วน ก่อนจะแตกกระจายออก
หยวนฉีจิงยืนอยู่ในพายุหิมะ จ้องมองไปยังที่ที่หนึ่งในท้องฟ้า เส้นผมปลิวสยาย
สองมือเขากุมกระบี่สามฉื่อ ฟันไปทางด้านนั้น
พายุหิมะจำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมทะเลตะวันตก
ร่างของผีกุมารกระบี่ประเดี๋ยวผลุบประเดี๋ยวโผล่อยู่ท่ามกลางพายุหิมะ
ไม่จำเป็นต้องมีคำสั่ง กระบี่จากเรือกระบี่ทั้งหมดของสำนักชิงซานล้วนแต่บินไปทางด้านนั้น
กระบี่บินจำนวนหลายร้อยเล่ม นำพาลำแสงกระบี่ที่เกรี้ยวกราดพุ่งทะลุพายุหิมะเข้าไปสังหารเงาร่างนั้น
ภายใต้การโจมตีเช่นนี้ ต่อให้เป็นจอมมารหรือว่ามารเผ่าหมิงที่แข็งแกร่งแค่ไหนก็มีแต่ต้องตาย
แต่หลิ่วฉือรู้ว่านี่ยังไม่พอ เพราะอีกฝ่ายคือเซียนกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่ในสภาพที่แปลกประหลาด อย่างมากด้วย
เขามองดูร่างที่อยู่ในพายุหิมะร่างนั้น คิ้วที่เรียวเล็กเลิกขึ้นเล็กน้อย คิดจะปล่อยกระบี่
ภายในทะเลตะวันตกพลันมีกระแสน้ำจำนวนนับไม่ถ้วนถาโถมขึ้นมา
กระบี่หลอดลมสิบสองชั้นมาถึง
เสียงกัมปนาทดังสนั่น
กระแสน้ำแตกกระจาย ลมทะเลปัดเป่าพายุหิมะ
ผู้บำเพ็ญพรตของสำนักต่างๆ เงยหน้ามองขึ้นไป
