บนท้องฟ้า ก่อนจะเห็นในดินแดนแห่งความว่างเปล่าที่อยู่สูงขึ้นไปคล้ายมีร่างที่สูงใหญ่สองร่างกำลังปะทะกัน
สายฟ้ากระหน่ำฟาดลงมาไม่หยุด
……
……
ในศาลเจ้าบนภูเขารกร้าง
จิ๋งจิ่วมองหนานชวี สืบเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มือขวายื่นไปจับมือของอีกฝ่ายเอาไว้
มือของหนานชวีแก่ชรา เย็นยะเยือก เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น ดูไม่คล้ายมือ หากแต่คล้ายสิ่งที่ไม่มีชีวิตมากกว่า
ลำแสงกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมาจากในมือของพวกเขาที่กุมกันเอาไว้อยู่ สาดกระจายออกไปทุกทิศทุกทาง
อาการบาดเจ็บภายในร่างกายของหนานว่างถูกเจตน์กระบี่กระตุ้นจนกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง นางใช้ศีรษะพิงแผ่นหลังของจิ๋งจิ่วเอาไว้ ใบหน้าค่อนข้างขาวซีด
แมวขาวนั่งยองๆ อยู่บนหัวไหล่ของจิ๋งจิ่ว จ้องมองดวงตาของหนานชวี คอยหาโอกาสที่จะลงมือ
เวลาอื่นกลัวได้ แต่วันนี้อาจจะเกี่ยวพันถึงการคงอยู่ของสำนักชิงซาน ตัวมันซึ่งเป็นผู้พิทักษ์ของชิงซานจึงมิอาจถอยได้
ลำแสงกระบี่ยังคงสาดกระจายออกมาจากมือทั้งสองข้างที่กุมกันเอาไว้แน่นของจิ๋งจิ่วและหนานชวี ปลิวปรายคล้ายเกล็ดหิมะ จากนั้นค่อยๆ ร่วงลงมาจากบนท้องฟ้า ตกลงบนซากปรักหักพังของศาลเจ้า
ชิ้งๆๆๆๆๆ! เสียงกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนดังขึ้น
