ท่าว่าจะปล่อยกระบี่ออกไปรับมือ
เพราะเขาไม่มีกระบี่ ส่วนปลอกกระบี่แบกสวรรค์เขาเตรียมเอาไว้สำหรับอีกคนหนึ่ง
หยวนฉีจิงเองก็ไม่ได้ปล่อยกระบี่ เขายังคงนั่งนิ่งอยู่ในห้องโดยสารของเรือ รอคอยการปรากฏตัวของปรมาจารย์เกาะหมอก
ไก่ฟ้าตัวนั้นรำแพนหางที่เรียวยาวสวยงาม กระโดดไปมาอยู่ในห้องโดยสาร พลางกล่าวภาษามนุษย์ออกมาอย่างร้อนใจว่า “ตาแก่นั่นอยู่ที่ไหนกันแน่? อยู่ที่ไหนกันแน่? ร้อนใจจะตายอยู แล้ว”
หยวนฉีจิงมองดูมัน ในใจครุ่นคิดว่าคนที่มันกังวลนั้นมิใช่ปรมาจารย์เกาะหมอกหนานชวี หากแต่เป็นอีกคนหนึ่ง
……
……
ลำแสงกระบี่ส่องสว่างผิวทะเล กระบี่บินสามเล่มแหวกอากาศทะยานออกไป ล้อมกระบี่หลอดลมสิบสองชั้นเอาไว้
กระบี่บินสามเล่มนี้สว่างเจิดจ้า เจตน์กระบี่เปล่งประกาย เห็นได้ชัดว่าเป็นกระบี่บินชั้นเซียน
กระบี่สุญตาของยอดเขาอวิ๋นสิง
กระบี่สุริยันหวนกลับของยอดเขาซื่อเยวี่ย
กระบี่น้ำขึ้นของยอดเขาปี้หู
สภาวะของเจ้าล่าเยวี่ยยังคงต่ำต้อย ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าร่วมการต่อสู้ระดับนี้ ดังนั้นกระบี่มิคำนึงจึงไม่ได้ปรากฏตัว
“สำนักชิงซานช่างอวดดีจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะให้เจ้าแห่งยอดเขาเพียงแค
