่สามคนออกไปรับมือ”
เหอเว่ยมองดูภาพเหตุการณ์นี้อยู่ไกลๆ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอิจฉาปนเจตนาร้าย “ต่อให้นักพรตกว่างหยวนจะรับมือได้ครู่หนึ่ง แต่อีกสองคนที่เหลือเกรงว่าคงจะถูกสังหารในพริบตา า”
หลิ่วสือซุ่ยมองดูคนผู้นี้ จากนั้นมองไปทางข้อมือ พบว่ากระบี่ไร้อัตราไม่มีความเคลื่อนไหวอย่างที่คาดเอาไว้จริงๆ
กระแสน้ำค่อยๆลดลง
ร่างของคนที่อยู่ด้านหลังกระบี่หลอดลมสิบสองชั้นผู้นั้นค่อยๆ ชัดเจนขึ้น
ในที่สุดเทพกระบี่ซีไห่ก็ปรากฏตัวออกมา
แม้จะเผชิญหน้ากับกระบี่เลื่องชื่อของชิงซานสามเล่มและเรือกระบี่ของชิงซานอีกสิบเจ็ดลำ แต่บนใบหน้าเขาก็ไม่มีวี่แววของความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขายังคงดูเฉยชาเหมือนอย่าง ที่ผ่านมา ดูคล้ายรูปปั้นหิน
“เจ้าคิดจะทำอะไร?”
เทพกระบี่ซีไห่มองไปยังเรือกระบี่ที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าลี้ น้ำเสียงราบเรียบ ไม่มีอารมณ์ใดๆ
นักพรตหลิ่วฉือยืนอยู่ตรงหัวเรือ ชุดเต๋าพลิ้วไหวดูคล้ายเซียน เสียงอ่อนนุ่มคล้ายหยดน้ำค้าง “เชิญอาจารย์กลับสำนัก”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เทพกระบี่ซีไห่ดูคล้ายนิ่งเฉย แต่ภายใ