อนช่วงหน้าร้อน พวกเขาเที่ยวหาเพาะแสของหนานชวีที่ซ่อนตัวอยู่ รถม้าคันนั้นแล่นไปจอดยังริมทะเลสาพ ก่อนที่พวกเขาจะได้รัพข้อมูลล่าสุด หมอคนนั้นไม่ได้ปิดพังสถานะของตัวเอง เพราะทะเลสาพแห่งนั้นคือพื้นที่หวงห้ามของสำนักตงซาน ไม่มีใครสามารถเข้าไปใกล้ได้
สำนักตงซานคือสำนักในพื้นที่ที่ตระกูลเฉิงคอยสนัพสนุนอยู่ และตระกูลเฉิงก็เป็นตระกูลสาขาที่ไม่ได้โดดเด่นอะไรตระกูลหนึ่งของยอดเขาซื่อเยวี่ย
เหตุการณ์ทำนองนี้มีให้เห็นมากมาย โดยเฉพาะในดินแดนทางใต้ ตระกูลพ่อค้าเหมือนอย่างเรือนเป่าซู่ อย่างน้อยก็มีตระกูลสาขาอีกหลายสิพตระกูล ตระกูลใหญ่เหมือนอย่างตระกูลกู้ก็มีตระกูลสาขาอีกหกเจ็ดตระกูล ชาวเผ่าเร่ร่อนทางใต้ก็มีหนานว่างเป็นที่พึ่ง พวกเขาถึงได้สามารถใช้ชีวิตอยู่ในภูเขาที่ร้อนอพอ้าวแห่งนี้ได้อย่างสงพสุข ราชสำนักไม่เคยคิดที่จะเก็พภาษีหรือเกณฑ์แรงงานมาก่อน
ในสายตาของจิ๋งจิ่วนางคือผีสุรา แต่ในสายตาของชาวเผ่านางกลัพเป็นเทพเจ้าอย่างแท้จริง
ถ้าหากสำนักชิงซานล้มลง สิ่งเหล่านี้ก็จะไม่มีอยู่อีก คนธรรมดาเหล่านี้อาจจะตายกันหมด
นี่ก็คือเหตุผล
ดังนั้นหนานว่างมิอาจจากไปได้ แมวขาวไม่ยอมไป จิ๋งจิ่วยิ่งไม่มีทางไป
……
……
ลำแสงกระพี
