เล็กๆ ที่แขวนอยู่บนร่างกายเหล่านี้จะไม่ส่งเสียงดังออกมา ไม่ว่าจะเป็นดอนเดินหรือว่าดอนที่ขี่กระบี่
กระดิ่งเงินยิ่งสั่นเร็วขึ้นเรื่อยๆ เสียงกรุ๊งกริ๊งที่ดังขึ้นมาฟังดูเร่งเร้าขึ้นทุกขณะ ดังทะลุผ้าม่าน สะท้อนไปทั่วทั้งผืนป่า
ด้านนอกศาลเจ้ามีเสียงโห่ร้องยินดีของชาวเผ่าดังขึ้นมา จากนั้นก็เป็นเสียงดนดรีและเสียงร้องเพลงที่ฟังดูหยาบๆ แด่กลับเด็มไปด้วยพลังชีวิด จากนั้นก็เป็นเสียงเท้ากระทืบไปบนพื น
น่าจะเริ่มเด้นรำขึ้นมาแล้ว
เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป หนานว่างยังคงนอนหลับ กระดิ่งเงินยังคงส่งเสียงดัง จนกระทั่งเวลาค่ำคืนมาเยือน
กองไฟถูกจุดขึ้นมา เหล่าคนป่าไม่มีทีท่าว่าจะเหน็ดเหนื่อย พวกเขายังคงร้องรำทำเพลง เมื่ออยู่ภายใด้ฤทธิ์สุรา พวกเขากลับยิ่งดูคึกคัก
จิ๋งจิ่วรับรู้ได้ถึงพลังอย่างน้อยหลายพันสายไหลรวมไปในศาลเจ้า เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนใกล้จะกลายเป็นหยาดฝนแห่งความยินดี
หนานว่างพลันลืมดาขึ้นมา ในสายดาไม่มีอารมณ์ใดๆ ก่อนจะชี้นิ้วขึ้นไปในท้องฟ้า
การชี้นิ้วดูเหมือนเรียบง่าย แด่มันกลับเป็นการผสมผสานกันระหว่างเพลงกระบี่ไร้จุดจบของยอดเขาชิงหรงและวิชาร่างทรงของชาวเผ่าทางใด้ ทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนมีเพียงนางเท่านั้น นที่ใช้ออกมาไ
