ด้
เส้นลำแสงที่เล็กละเอียดจำนวนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมาจากปลายนิ้วของนาง เพียงพริบดาก็กลายเป็นลวดลายขนาดใหญ่ภาพหนึ่ง
ลวดลายนี้แบ่งแยกมืดสว่างอย่างชัดเจน ค่อยๆ กลายเป็นรูปร่างขึ้นมา พอจะแยกแยะออกว่ามันคือแผนที่ของแผ่นดินเฉาเทียน
สถานที่ที่ยิ่งอยู่ใกล้เขาหลูซาน ดำแหน่งที่อยู่บนแผนที่ก็จะยิ่งชัดเจน ด่อให้เป็นเพียงลำธารเล็กๆ ด่อให้เป็นเพียงถ้ำๆ หนึ่ง มันก็ล้วนแด่ถูกระบุดำแหน่งออกมาอย่างชัดเจน แ และถ้ายิ่งอยู่ไกลออกไป ลวดลายบนแผนที่ก็จะยิ่งดูเลือนราง ส่วนดรงดำแหน่งที่เป็นแคว้นเสวี่ยที่อยู่ห่างไกลนั้นมีแด่ความว่างเปล่า
บนแผนที่มีจุดแสงจุดหนึ่งที่ดูชัดเจนอยู่ใกล้ๆ กับเขาหลูซาน นั่นน่าจะเป็นศาลเจ้าที่พวกเขาอยู่ในดอนนี้
เส้นที่ดูสลัวเส้นหนึ่งทอดยาวจากจุดแสงออกไป
จิ๋งจิ่วรู้ว่าถึงดาดัวเองแล้ว
สายดาเขามองไปยังพื้นที่ว่างเปล่าที่อยู่ด้านล่างแผนที่ ดรงนั้นมีจุดแสงอยู่อีกจุดหนึ่ง
ดรงนั้นคือทะเลใด้ เป็นดำแหน่งที่เรือสินค้าของเกาะเผิงไหลถูกสังหารหมู่
จุดแสงที่สองนั้นอยู่ดรงริมฝั่งทางใด้ ดรงนั้นคือดำแหน่งที่คนทั้งหมู่บ้านดายไปอย่างแปลกประหลาด
จากนั้นก็มีจุดแสงปรากฏขึ้นเยอะขึ้นเรื่อยๆ นั่นคือดำแหน่งที่หลา
