าอาจารย์ลืมว่ายังมีตนเองเป็นศิษย์อยู่จะทำอย่างไร?
“ไปเตรียมตัว อาจจะต้องเดินทางไกล” เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวกับหยวนฉวี่
กู้ชิงต้องกลับไปเมืองเจาเกอ เขายังไม่ได้ทำหน้าที่เหล่านี้ หยวนฉวี่จึงได้แต่ต้องเป็นคนจัดการหน้าที่เหล่านี้
元曲有些紧张，问道：“大概什么时候？”
หยวนฉวี่ดูค่อนข้างตื่นเต้น กล่าวถามว่า “ประมาณเมื่อไหร่ขอรับ?”
赵腊月心想那要看井九什么时候能找到那位。
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ นั่นมันก็ต้องดูว่าจิ๋งจิ่วจะหาคนผู้นั้นเจอเมื่อไหร่
……
……
นอกจากเจ้าล่าเยวี่ยแล้ว ก็มีเพียงแค่ไม่กี่คนที่รู้ว่าทำไมจิ๋งจิ่วถึงออกไปจากชิงซานคนเดียว แล้วก็ไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหน
แต่ก็เหมือนกับการออกไปจากสำนักในหลายๆ ครั้งที่ผ่านมา กระบี่คมจักรวาลไม่ได้บินออกไปไกลพันลี้ในทันที หากแต่จะบินลงไปยังด้านนอกเมืองอวิ๋นจี
หากมองจากในด้านนี้แล้ว ศิษย์พี่และเจ้าล่าเยวี่ยนั้นมีอิทธิพลต่อเขาอย่างมาก
สำหรับคนบนยอดเขาเสินม่อแล้ว เหลาสุราที่มีหม้อไฟแห่งนั้นเป็นเหมือนกับศาลาพักม้า แล้วก็เป็นเหมือนสถานที่รวมตัวที่จะมาเจอกันนานๆ ครั้ง
จิ๋งจิ่วผลักประตูเข้าไป รู้สึกไม่สบอารมณ์
ภายในห้องส่วนตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น อบอวลไปด้วยกลิ่นสุราและกลิ่นเหม็นไหม้ของหม้อไฟ
เขาถอดหมวกลี่เม่าออก รวม
