ผู้ฝึกกระบี่หนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง
ที่ตอนนี้เขาสามารถยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้ เป็นเพราะว่าเขาไม่สนใจเรื่องอื่น สนใจแต่เพียงการบำเพ็ญเพียร
ก้อนหินทุกก้อนบนเทะเลตะวันตกล้วนแต่มีร่องรอยฝึกกระบี่ที่เขาทิ้งเอาไว้ นกและปลาจำนวนนับไม่ถ้วนต่างเคยเห็นลำแสงกระบี่ของเขา
เมื่อมองจากมุมนี้ เขาคล้ายกับนักพรตจิ่งหยางที่เก็บตัวบำเพ็ญเพียรเป็นเวลนานโดยไม่สนใจเรื่องโลกภายนอกเป็นอย่างมาก
สำหรับเขาแล้ว ความคิดของซูจึเย่ดีอย่างมาก การเป็นพันธมิตรกับสำนักจงโจวย่อมต้องมีประโยชน์ สังหารนักพรตไท่ผิงย่อมต้องเป็นเรื่องดี ล่อยอดฝีมือของชิงซานออกมาแล้วค่อยฆ่า าเป็นเรื่องที่ยิ่งดี
แต่เขายิ่งรู้ดีว่าเรื่องเหล่านี้อาจจะเป็นเรื่องไม่จริง เขาไม่มีความสามารถ แล้วก็ไม่มีใจจะไปนั่งวิเคราะห์ว่าเรื่องเหล่านั้นมันจริงหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงไม่ไปคิด บางทีเมื่อถึง งเวลานั้นสำนักจงโจวอาจจะเอาแต่ยืนมองอยู่เฉยๆ บางทีเสวียนอินจึอาจจะมีความคิดอื่น บางทีสำนักชิงซานอาจมีกลอุบายอะไร แต่แล้วจะทำไมล่ะ?
ขอเพียงตนเองแข็งแกร่งมากพอก็พอ
ฆ่าทุกคนให้หมดก็พอ
สำหรับเรื่องนี้เขามีความมั่นใจเป็นอย่างมาก
เพราะครั้งนี้เขาไม่ได้ตัวคนเดียว
เมื่อมองจากมุมนี้ เขากับจิ๋ง
