จิ่วนั้นมีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก ถ้าไม่ขยับก็คือไม่ขยับ แต่ถ้าขยับขึ้นมาก็ทุ่มกำลังอย่างเต็มที่
คนแบบนี้นั้นน่ากลัวจริงๆ
……
……
ยอดเขาเสินม่อเงียบสงัดเป็นอย่างมาก ด้านล่างหน้าผาไม่มีเสียงร้องของวานร บนเนินเขาก็ไม่มีเสียงร้องของม้า
กู้ชิงได้รับแจ้งก็รีบเดินทางกลับมาจากเมืองเจาเกอ เขากับหยวนฉวี่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้าล่าเยวี่ย มองดูถ้ำที่ปิดสนิทอย่างเงียบๆ
ผิงหย่งเจียไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น รู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ภายในถ้ำมีเสียงลับกระบี่ดังขึ้นมาเป็นระยะๆ
ในตอนที่ท้องฟ้ายามเย็นค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง ในที่สุดเสียงลับกระบี่ก็หายไป
ยอดเขาเสินม่อเป็นเหมือนปกติ แต่ยอดเขากระบี่ที่อยู่ห่างออกไปกลับมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเล็กน้อย
กระบี่ที่อยู่ในซอกหินบนหน้าผาเหล่านั้นสั่นสะเทือนส่งเสียงหวึ่งๆ เบาๆ
เจตน์กระบี่พวยพุ่งทะลวงหมอกออกมา ก่อนจะม้วนกลับลงไปเมื่อเจอกับสายลม ดูคล้ายกำลังเริงระบำ
ราวกับกำลังต้อนรับการกลับมาของสุดยอดกระบี่เล่มหนึ่ง
ถ้ำเปิดออก จิ๋งจิ่วเดินออกมา
ชุดขาวยังคงพลิ้วไหว
ยังคงเป็นใบหน้าของเซียน
แต่เจ้าล่าเยวี่ยและกู้ชิงต่างสัมผัสได้ว่าเขาเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูมือขวาของเขา กล่าวถ
