‘เยา’ ในชื่อของตัวเองนั้นหมายถึงอันดับที่หนึ่ง ไม่ได้ หมายความว่าเล็กที่สุด
แต่ไม่ว่าอย่างไร ป้ายไม้ไผ่อันนี้ก็ได้กลายเป็นของประหลาดชิ้นหนึ่งของชิงซาน
ป้ายไม้ไผ่ปรากฏ เหมือนนักพรตจิ่งหยางมาด้วยตัวเอง
ที่วันนี้ปู้ชิวเซียวรับปากมาพบเขาก็เป็นเพราะเห็นตราประทับอันนี้บนจดหมาย
เมื่อเห็นป้ายไม้ไผ่สีเขียวสีเขียวมรกต ปู้ชิวเซียวก็รู้สึกทอดถอนใจเล็กน้อย ก็เหมือนกับผู้บำเพ็ญพรตทุกคนบนแผ่ นดินเฉาเทียน
สุดท้ายเขาก็ตอบรับข้อเสนอของจิ๋งจิ่ว เพียงแต่เขายื่นเงื่อนไปข้อหนึ่ง “เอาพู่กันครองเมืองมาคืนให้พวกข้า”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ตอนนี้หลิ่วสือซุ่ยก็ถือเป็นศิษย์ในเรือนอี้เหมาของพวกท่าน พู่กันครองเมืองอยู่ในมือเขา เช ช่นนั้นจะต่างอะไรกับการคืนให้เรือนอี้เหมา?”
ปู้ชิวเซียวทนไม่ไหว กล่าวออกมาว่า “หากนักพรตจิ่งหยางรู้ว่าตอนนี้ชิงซานกลายเป็นแบบนี้ ไม่รู้ว่าเขาจะคิดอย่าง งไร”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เชื่อข้าเถอะ เขาเองก็จะต้องรู้สึกแปลกใจกับการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ แต่เขาจะชอบมันอย่างแน่นอน น”
ปู้ชิวเซียวมองดูใบหน้าเขา กล่าวว่า “คนหน้าตาดีเช่นนี้กลับพูดจาไร้ยางอายเช่นนี้ ไม่เข้ากันเลยจริงๆ”
“นิสัยของหลิวสือซุ่ยเหมาะที่จะใช้พู่กันครองเมือ
