ม่ดี เมื่อเห็นน้ำชาที่ใสแต่ไม่บาง ในใจก็ครุ่นคิดว่าดีกว่าชาของสาวน้อยของหลีเกอร์ผู้นั้นมาก
ด้านนอกหน้าต่างมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา หลังจิ๋งซางได้รับแจ้งข่าวก็รีบวิ่งกลับมาจากวัดไท่ฉาง เขาเดินเข้าไปในห้องหนังสือ กล่าวทักทายกับจิ๋งจิ่วอย่างระมัดระวัง
สถานการณ์ในที่ราบหิมะค่อยๆ คลี่คลาย งานชุมนุมเหมยฮุ่ยจัดขึ้นตามปกติ เมื่อหลายวันก่อนเพิ่งจะเสร็จสิ้นการประลองวิถีพิณไป วันนี้เป็นการประลองวิถีหมาก ทั่วทั้งเมืองเจาเกอกำลังยุ่งวุ่นวายกับเรื่องนี้
จิ๋งซางเป็นเจ้าหน้าที่ว่างงานของวัดไท่ฉาง เขาย่อมไม่ได้ยุ่งวุ่นวายเหมือนอย่างเจ้าหน้าที่ของกรมชิงเทียน แต่เขาก็ยังต้องคอยประจำอยู่ในจวน
จิ๋งจิ่วมองดูผมสีขาวตรงตีนผมของเขา จู่ๆ พลันกล่าวว่า “ตอนนั้นไม่น่าอ้อมค้อมให้เจ้าชนะพนันการประลองวิถีหมากในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยเลย สู้เอาใบไม้ทองคำให้เจ้าสักหีบหนึ่งง่ายกว่าเยอะ”
จิ๋งซางงุนงงเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าเหตุใดจู่ๆ ถึงพูดถึงที่เรื่องผ่านมานานขนาดนี้
จิ๋งจิ่วกลาวว่า “เรื่องการแต่งงานของหลีเกอร์ เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร?”
จิ๋งซางยิ่งตกใจ ในใจครุ่นคิดว่าท่านสนใจเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ด้วยอย่างนั้นหรือ? จึงครุ่นคิดเล็กน้อยพลาง
