ินมา จึงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “หรือจะเป็นเงินก็ได้”
กู้ชิงฟังอย่างตั้งใจ ราวกับว่าสิ่งที่อาจารย์พูดมานั้นมีเหตุผลเป็นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นเหตุผลที่ตนเองไม่เคยได้ยินมาก่อน
จิ๋งจิ่วกล่าวต่อว่า “หากอยากจะเกลี้ยกล่อมเรือนอี้เหมา ก็จำเป็นต้องเอาของไปแลกกับพวกเขา”
กู้ชิงคล้ายจะทนไม่ไหวแล้ว ในใจครุ่นคิดว่าหลักเหตุผลที่อาจารย์ว่ามานั้น ไม่ว่าใครต่างก็ทราบอยู่แล้ว แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าพวกเราจะใช้อะไรไปทำให้เหล่าบัณฑิตของเรือนอี้เหมาเปลี่ยนแปลงความคิดล่ะ? สำหรับพวกเขาเเล้ว ทรัพย์สินเงินทองเป็นเหมือนเมฆที่ล่องลอย อำนาจและชื่อเสียงเองก็เช่นเดียวกัน หรือต่อให้ท่านเอาฟ้าดินไปแลกก็ไม่มีประโยชน์
สำหรับบัณฑิตเหล่านั้น ความหนักแน่นของพวกเขาสำคัญยิ่งกว่าใต้หล้าเสียอีก
ในฐานะที่เป็นลูกศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของยอดเขาเสินม่อ และเป็นตัวเลือกเจ้าสำนักชิงซานในอนาคต กู้ชิงรู้ดีว่าการคุยปัญหาเหล่านี้กับอาจารย์นั้นไม่มีประโยชน์ สุดท้ายตัวเองก็ได้แต่ต้องแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง จึงกล่าวว่า “ข้าลองไปดูทางงานชุมนุมเหมยฮุ่ยดีไหมขอรับ?”
ในฐานะที่ชิงซานเป็นผู้นำของฝ่ายธรรมะ พวกเขาย่อมต้องเข้าร่วมงานชุมนุมเหมยฮุ่ย
กู้ชิงคิดอยากจะเตื
