อนเขาว่าเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับการสืบทอดราชบัลลังก์เช่นนี้ การที่สำนักออกหน้ากับการที่ยอดเขาเสินม่อออกหน้านั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ดี”
กู้ชิงกล่าวว่า “ครั้งนี้คนที่นำสำนักมาคือจัวหรูซุ่ย ให้เขาออกหน้าหรือขอรับ?”
ความอาวุโสของจัวหรูซุ่ยนั้นยังน้อยไปหน่อย แต่เขาเป็นก็เป็นศิษย์คนสุดท้ายของเจ้าสำนัก สถานะมีความพิเศษ คำพูดคำจาย่อมต้องมีน้ำหนัก ในตอนแรกสุดจิ๋งจิ่วรู้สึกค่อนข้างชื่นชมจัวหรูซุ่ย หลังจากผ่านเรื่องราวในดินแดนแห่งความฝันของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง เขาก็ยิ่งรู้สึกชื่นชมอีกฝ่ายยิ่งขึ้น จึงสนับสนุนคำแนะนำของกู้ชิง กล่าวว่า “วันที่ไปขอแต่งงานก็ให้เขาตื่นตัวหน่อย อย่านอน”
กู้ชิงรับคำสั่ง ปิดประตูอย่างเรียบร้อยหลังออกไปจากห้องหนังสือ
จิ๋งจิ่วหยิบเอาคันฉ่องฟ้ากระจ่างชิ้นนั้นออกมาดูอีกครั้ง หลังมั่นใจเรื่องทิศทางและมุม เขาก็ใช้มือขวาจุ่มลงไปในน้ำชาเล็กน้อย จากนั้นเริ่มทำการลับกระบี่ ยังคงเป็นห้องหนังสือห้องนี้ น้ำชาในวันนี้ดีกว่าน้ำชาเก่าของเมื่อปีที่แล้ว คันฉ่องฟ้ากระจ่างเองก็ดีกว่ากระดูกปีศาจท่อนนั้น ความรู้สึกของเขาเองก็ย่อมดีกว่า ดังนั้นจึงมีความรู้สึกที่อยากจะคุยเล่นกับคนอื่น
