หน้าเรียบเฉยว่า “เป็นสายเลือดของราชินีแคว้นเสวี่ยจริงๆ”
เสียงของหลิ่วฉือเงียบไปครู่ จากนั้นมีเสียงดังออกมาจากในปลอกกระบี่อีกครั้ง
“ตอนนี้ถึงระดับไหน”
“ยังด้อยกว่าพวกเจ้าสองคน”
จิ๋งจิ่วพูดเสริมต่ออีกว่า “แค่ตอนนี้”
หากไม่เป็นเพราะมั่นใจว่าหลิ่วฉือและหยวนฉีจิงมีความสามารถพอที่จะสะกดเสวี่ยจีในตอนนี้เอาไว้ได้ ต่อให้เขาจะมีแผนการอีกมากแค่ไหนก็ไม่กล้าเสี่ยงพาเสวี่ยจีกลับมายังชิงซานอย่างแน่นอน
ภายในถ้ำเงียบสงัดไปอีกครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นยังเงียบเป็นเวลานาน จากนั้นภายในปลอกกระบี่ก็มีเสียงถอนใจดังออกมา
เสียงถอนใจนี้เรียบง่ายเหมือนกับเสียงอืม แต่ความหมายที่แฝงอยู่ภายในกลับมีความซับซ้อนหรือว่าลึกซึ้งเป็นอย่างมาก แต่แน่นอน จิ๋งจิ่วและหยวนฉีจิงล้วนแต่ฟังเข้าใจ
สิ่งที่หลิ่วฉืออยากจะพูดก็คือ อาจารย์อาเล็ก เมื่อก่อนท่านไม่เคยออกไปข้างนอกน่ะดีแล้ว ไหนเลยจะเหมือนอย่างตอนนี้ ไม่มีเรื่องก็ไปหาเรื่องเข้ามา ปล่อยจักรพรรดิแห่งหมิงออกมา ทำให้ชางหลงต้องตาย สร้างความวุ่นวายในวัดกั่วเฉิง แล้วตอนนี้ยังพาลูกของราชินีแคว้นเสวี่ยมาอีก ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่? อยากจะให้ชิงซานต้องมาจบสิ้นในยุคสมัยของพวกข้าอย่างนั้นหรือ?
หยวนฉีจิงส่งเสี
