ล็กน้อย รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้ายิ่งลึกขึ้น กล่าวว่า “ท่านน่าจะคาดเดาได้ว่าใครเป็นคนวางข่ายพลังนี้ ส่วนข้านั้นเป็นแค่เพียงคนจุดไฟเท่านั้น”
ถงเหยียนจ้องมองดวงตาของนาง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงเอาไว้ด้วยแรงกดดันว่า “หรือท่านไม่กังวลว่าจิ๋งจิ่วทำแบบนี้ มันจะนำพาหายนะมาให้โลกมนุษย์?”
“อายุขัยข้ามีจำกัด ไหนเลยยังจะไปสนใจได้ว่าโลกมนุษย์จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
แม่ชีชรายิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวต่อว่า “คุณชายเคยบอกไว้ว่าวิถีหมากล้อมของท่านร้ายกาจ ถนัดในการเกลี้ยกล่อมผู้คน ดังนั้นนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าจะพูดกับท่าน ขอท่านได้โปรดให้อภัย”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ นางก็หยิบเอาโคมไฟลงมาจากบนกิ่งไม้ จากนั้นดินไปยังอีกด้านหนึ่งของทะเลสาบหิมะ
หากในเวลานี้ถงเหยียนลงมือ เขาสามารถสังหารแม่ชีชราผู้นี้ได้อย่างง่ายดาย แต่มันจะมีประโยชน์อันใด?
他看着向雪湖那边走去的老尼身影，默默想着，井九把自己关在这里又有什么意义？
เขามองดูร่างของแม่ชีชราที่เดินไปทางด้านนั้นของทะเลสาบหิมะ ครุ่นคิดอย่างเงียบๆ อยู่ในใจ แล้วจิ๋งจิ่วขังตัวเองไว้ที่นี่มันมีประโยชน์อันใด?
如果是为了青天鉴，井九直接抢了就走便好，反正自己也追不上，也没办法让云梦山里的师长们出面讨要。
หากทำเพื่อคันฉ่องฟ้ากระจ่าง จิ๋งจิ่วเพียงแค่แย่งแล้วหนีไปก็
