จะจัดการปัญหาของอาจารย์ (ศิษย์พี่) อย่างไร
“ไม่อาจให้ใครรู้ได้ว่าเสวี่ยจีอยู่ที่ชิงซาน”
หยวนฉีจิงกล่าวว่า “แต่คนที่ควรจะรู้เรื่องนี้ก็จำเป็นต้องรู้ให้เร็วที่สุด”
คำพูดสองประโยคนี้เหมือนจะขัดแย้งกัน แต่ความจริงแล้วกลับมีความหมายลึกซึ้ง
หลิ่วฉือส่งเสียงอืม แสดงออกว่าเห็นด้วย
จิ๋งจิ่วไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอนี้ แต่เมื่อคิดถึงว่าตอนนี้สภาวะของตัวเองต่ำต้อย แล้วก็ไม่สะดวกที่จะคัดค้านอะไร จึงกล่าวว่า “ทางถงเหยียนไม่มีปัญหา แม่ชีเองก็เชื่อฟัง”
คนที่ควรจะรู้ก็ควรจะรีบรู้ให้เร็วที่สุด คนที่ไม่ควรรู้ก็มิอาจให้รู้ได้
สำนักจงโจวย่อมต้องเป็นอย่างหลัง
สำนักชิงซานคิดเช่นนี้มาโดยตลอด ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไร
……
……
ด้านนอกเมืองต้าหยวน สำนักแม่ชีสามพัน
ถงเหยียนดึงมือขวากลับมา ล้มเลิกความคิดที่จะทำลายข่ายพลัง
ข่ายพลังจากตะเกียงอมตะที่อยู่ในสำนักแม่ชีเหล่านั้นดูเหมือนสงบนิ่ง แต่ความจริงกลับแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ด้วยสภาวะของเขาในตอนนี้ไม่มีทางที่จะทำลายออกไปได้
“คิดไม่ถึงว่าท่านไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้ แต่การวางข่ายพลังกลับร้ายกาจเป็นอย่างมาก”
เขามองดูแม่ชีชราที่อยู่ด้านนอกหน้าต่างวงกลมนั้นพลางกล่าว
แม่ชีชราผู้นั้นยิ้มขึ้นมาเ