ก็สามารถทำไมต้นไม้แห่งเต๋าของผู้บำเพ็ญพรตธรรมดาปนเปื้อนได้ หรือกระทั่งทำลายใจแห่งเต๋าของพวกเขาไปเลยก็เป็นได้
ภายในห้องขังหินเหล่านั้นคุมขังปีศาจและมารชั่วร้ายที่มีสภาวะและพลังที่น่ากลัวเอาไว้จำนวนมาก เมื่ออยู่บนโลก พวกมันเหล่านั้นล้วนแต่เป็นสิ่งชั่วร้ายที่สามารถทำให้เด็กน้อยหยุดร้องไห้ได้
แต่ในวันนี้นักโทษเหล่านั้นกลับไม่ได้ส่งเสียงใดๆ ออกมา หากแต่พยายามเก็บพลังของตัวเองอย่าสุดชีวิต ไม่กล้าปล่อยให้พลังเล็ดรอดออกมาแม้แต่น้อย
เสวี่ยจีนั่งอยู่ด้านหน้าสุดของกระบี่คมจักรวาล
นางห่มผ้าห่มเอาไว้ มิได้มองดูห้องขังที่อยู่ทั้งสองด้านของอุโมงค์ทางเดินแม้แต่น้อย แล้วก็ไม่ได้ปลดปล่อยแรงกดดันออกมา อีกทั้งยังใช้เจตน์กระบี่ของเพลงกระบี่แบกสวรรค์สะกดพลังของตัวเองเอาไว้อยู่ แต่นักโทษเหล่านั้นก็ยังรับรู้ถึงการมีอยู่ของนางได้อย่างชัดเจน รู้สึกหวาดกลัวเป็นยิ่งนัก
ปีศาจเหล่านั้นถึงขนาดคุกเข่าลงไปบนพื้นภายในห้องขัง หน้าผากจรดลงไปกับพื้น หันหน้าออกไปทางด้านนอกประตูหิน ไม่กล้าลุกขึ้นมา เพื่อต้องการแสดงออกถึงการยอมศิโรราบ
ในเวลานี้ แรงกดดันของสิ่งมีชีวิตระดับสูงกำลังบดขยี้สิ่งมีชีวิตระดับต่ำ
จิ๋งจิ่วมองดูแผ่นหลังของเสวี่ยจี
