ม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด บรรยากาศที่ตึงเครียดและกดดันกลับค่อยๆ ลุกลามออกมา ปกคลุมอุโมงค์ทางเดินทั้งเส้นเอาไว้
ทันใดนั้นเอง ภายในห้องหินก็มีเสียงอิ๋งอิ๋งของเสวี่ยจีดังขึ้นมา
จิ๋งจิ่วคล้ายมิได้ยิน ยังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว
ก้าวก้าวนี้คือก้าวที่สิบสาม
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
ภายในอุโมงค์ที่เงียบสงบพลันมีเสียงกระบี่ดังชัดเจนขึ้นมาสิบกว่าเสียง
ชิงเอ๋อร์ใบหน้าขาวซีด รู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก จึงเหลียวหน้ากลับไปมองดูห้องหิน ก่อนจะเห็นลำแสงกระบี่สิบสามสายปรากฏขึ้นในอุโมงค์ จากนั้นก็หายเข้าไปในผนังหิน หลงเหลือเพียงเจตน์กระบี่ที่ดุร้ายและรุนแรงจำนวนนับไม่ถ้วน คล้ายรสชาติอันน่าดื่มด่ำที่ไม่เคยจางหายไปไหน
เจตน์กระบี่เหล่านั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แล้วก็น่ากลัวเป็นอย่างมาก สภาวะเองก็สูงส่งเป็นอย่างมาก นางเพียงแค่มองก็ยังรู้สึกเย็นยะเยือกจนขนลุกขึ้นมา
เพียงแค่พริบตา อุโมงค์ทางเดินที่ก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรผิดปกติก็ถูกข่ายพลังกระบี่ปิดกั้นนี้ปิดผนึกเอาไว้ ตรงกลางคล้ายมีคูน้ำสิบกว่าสายขวางกันเอาไว้ ไม่สามารถเดินทะลุผ่านไปได้
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ชิงเอ๋อร์มองจิ๋งจิ่วอย่างตกตะลึง พบว่าใบหน้าของเขาขาวซีด ดูเหนื่อยล้าเป
