รุ่งเช้าวันที่สอง น้ำแข็งบนทะเลสาบละลายหายไปมากกว่าเดิม ภายในสำนักแม่ชีอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย
ถงเหยียนฝากข้อความไว้กับแม่ชีชราผู้นั้น ก่อนจะจากสำนักแม่ชีมา เดินทางผ่านทางขึ้นเขาที่เปียกชื้นมายังเมืองต้าหยวน
เขามาที่ร้านขายวัตถุโบราณของคุณชายหลี่ ซื้อของเล็กน้อย จากนั้นสอบถามเรื่องราวบางเรื่องจากเพื่อนบ้านและพวกว่างงานที่ชอบจับกลุ่มคุยกัน
เมื่อสิบปีก่อนได้เกิดเหตุการณ์ในทะเลตะวันตกครั้งนั้นพอดี แม่นางที่คุณชายหลี่ได้พบในสำนักแม่ชีน่าจะเป็นผู้อาวุโสของสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยท่านนั้น
เนื่องจากถงเหยียนเชี่ยวชาญในการคิดคำนวน อีกทั้งยังรู้รายละเอียดของเรื่องราวนั้นพอดี เขาจึงได้ข้อสรุปนี้ออกมาอย่างไม่ยากเย็น
ในตอนที่กลับมายังสำนักแม่ชีสามพัน ท้องฟ้าได้มืดลงแล้ว ตะเกียงอมตะที่แขวนอยู่บนสะพานและบนต้นไม้ริมทะเลสาบยิ่งสว่างเจิดจ้า ถงเหยียนมาถึงตรงหน้าห้องฌาน มองเข้าไปด้านใน
เสวี่ยจีกำลังนอนหลับอยู่ใต้ผ้านวมที่กองเป็นภูเขา ไม่รู้ว่าจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่ตรงริมทะเลสาบที่อยู่อีกด้านหนึ่งของหน้าต่าง มองดูแผ่นน้ำแข็งที่ค่อยๆ แตกกระจายบนผิวทะเลสาบ ภายในมือถือ พู่กันอยู่ด้ามหนึ่ง กำลังขีดเขียนอะไรลง
