อากาศหนาวเย็นหลังฤดูใบไม้ผลิเข้าปกคลุมเมืองต้าหยวน ชาวเมืองพากันค้นตู้เสื้อผ้า เอาเสื้อผ้าหนาๆ สำหรับใส่ในช่วงฤดูหนาวออกมาสวมใส่ใหม่
ภายในร้านค้า เสื้อนวมที่ถูกเอาลงจากชั้นกลับมาขายดิบขายดีอีกครั้ง ถึงขนาดสินค้าขาดอยู่บ่อยๆ
รถสินค้าสองสามคันจอดอยู่ตรงหน้าร้านขายเสื้อผ้า เหล่าคนงานขนสินค้าเข้าไปในร้านไม่หยุด ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น หมอกที่เกิดขึ้นจากเหงื่อดูสะดุดตาเป็นอย่างมาก
ตรงด้านหน้าร้านขายวัตถุโบราณที่อยู่ไม่ไกล ชายผู้หนึ่งถือถ้วยชาร้อนมองดูภาพเหล่านี้ เขากล่าวถามว่า “เสื้อหนาวกับถ่านของคนงานร้านเราแจกจ่ายไปแล้วหรือยัง?”
คนผู้นี้อายุประมาณสามสิบ ดูสุขุมเยือกเย็น สายตาเป็นประกาย ตีนผมมีผมขาวแซมอยู่เล็กน้อย
นั่นคือคุณชายหลี่เมื่อในอดีตคนนั้น
ผู้ดูแลร้านขายวัตถุโบราณรีบกล่าวว่า “เรียนคุณชาย จัดการเรียบร้อยแล้วขอรับ”
ก่อนหน้าที่จิ๋งจิ่วและกั้วตงจะจากเมืองไป พวกเขาได้ทิ้งใบไม้ทองคำเอาไว้ลังหนึ่ง เขาใช้ใบไม้ทองคำเหล่านี้เปิดร้านขายวัตถุโบราณ หลังจากนั้นไม่นานเจ้าเมืองหลี่ที่เป็นพ่อของเขาก็ถูกปล่อยตัวออกมาจากในคุก เหล่าขุนนางในเมืองต้าหยวนต่างตกตะลึงเป็นอย่างมาก แล้วก็ย่อมต้องไว้หน้าเจ้าเมืองห
