ทอดไปยังด้านล่างของคันฉ่องฟ้ากระจ่างที่อยู่ห่างออกไป มองเห็นจักจั่นเหมันต์ ในใจคิดว่าที่แท้ก็เป็นประชากรที่ต่ำต้อย อีกทั้งยังเป็นประเภทที่ต่ำต้อยที่สุดด้วย ตายไปก็ไม่ได้มีค่าอะไร
จากนั้นนางมองเห็นดินที่อยู่บนคันฉ่องฟ้ากระจ่างเหล่านั้น ทันใดนั้นนางก็รับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงมองไปทางจักจั่นเหมันต์อีกครั้ง
ดินที่จิ๋งจิ่วเอากลับมาจากในจักรวาลเหล่านี้มิได้มีความเย็นยะเยือกเหมือนอย่างก่อนหน้านี้อีก หากแต่มีอุณหภูมิที่สูงเป็นอย่างมาก เวลานี้ถึงขนาดเริ่มจะมีไฟลุกขึ้นมาแล้ว
ร่างกายของจักจั่นเหมันต์กลายเป็นสีแดง มองดูคล้ายว่ากำลังจะสุก
ไม่ว่าจะมองอย่างไร ที่นี่ก็ไม่มีโอกาสที่จะมีความหนาวเย็นอยู่ แต่นางมั่นใจเป็นอย่างมากว่าความหนาวเย็นที่ตนเองกำลังตามหานั้นอยู่ที่นี่ อย่างน้อยก็เคยอยู่ในดินเหล่านั้นกับประชากรที่ต่ำต้อยตัวนั้น
สายตาของนางเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นยิ่งขึ้น พื้นหิมะที่อยู่รอบตัวพลันยุบลงไป บนพื้นผิวมีน้ำแข็งจับตัวแข็งขึ้นมาชั้นหนึ่ง
ความกระหายที่มาจากส่วนลึกของสัญชาตญาณและความรู้สึกเฝ้าแสวงหาที่มีต่อดินแดนแห่งนั้นทำให้นางกระโดดเข้าไปโดยไม่สนใจเพลิงเหล่านั้น
เส้นสีขาวเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ทะลุผ่านท
