เหล่านั้น
ดินเหล่านั้นกำลังลุกไหม้ ส่งกลิ่นเหม็นไหม้ที่นางไม่ชอบออกมา แต่ในนั้นกลับมีกลิ่นหนึ่งที่นางชอบที่สุด
เสวี่ยจีหลับตา คล้ายกำลังเคลิบเคลิ้มเป็นอย่างมาก
หากนางสามารถหายใจได้ ในเวลานี้นางคงจะต้องสูดหายใจลึกๆ อย่างแน่นอน
ในเวลานี่เอง เปลวเพลิงจากธงสุริยันได้ร่วงตกลงมาอีกครั้ง กระแทกลงมาบนคันฉ่องฟ้ากระจ่าง
ดินทรายเหล่านั้นถูกกระแทกจนกระจัดกระจาย พลังสายนั้นก็ค่อยๆ หายไปเช่นกัน เหมือนกับกลิ่นที่อยู่บนตัวจักจั่นเหมันต์
เสวี่ยจีลืมตา มองไปบนท้องฟ้า
นางไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมา แต่ทั่วทั้งโลกต่างรับรู้ได้ถึงความโกรธของนาง
นางไม่ได้ส่งเสียงออกมา แต่ทั่วทั้งโลกล้วนแต่ได้ยินเสียงคำรามของนาง
คลื่นอากาศที่ไร้รูปร่างจำนวนหลายร้อยสายถูกยิงขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับเกล็ดหิมะที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน มองดูคล้ายคันฉ่องฟ้ากระจ่างได้ยิงน้ำตกหิมะออกไป!
น้ำตกหิมะและเปลวเพลิงที่ร่วงตกลงมาจากบนฟ้าปะทะกัน ส่งเสียงดังสนั่นจำนวนนับไม่ถ้วน เกิดลมพายุกระโชกรุนแรง เปลวเพลิงที่พวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ดินวูบไหวไปมาไม่หยุด ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนสี
เปลวเพลิงร่วงตกลงมาไม่หยุด หิมะค่อยๆ ละลาย บนใบหน้าของเสวี่ยจีเปียกชื้นเล็กน้อย ใต้เท้ามี
