น้ำใสๆ ไหลออกมา
น้ำเหล่านั้นก็เย็นยะเยือกอย่างมากเช่นเดียวกัน หลั่งไหลไปบนผิวของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง ดับไฟที่กำลังเผาไหม้อยู่ในดินเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย
ถงเหยียนลอยอยู่กลางอากาศด้านล่างคันฉ่องฟ้ากระจ่าง ใบหน้าของเขาขาวซีด คิดถึงการคำรามที่ไม่มีเสียงนั้น…คิดถึงอุณหภูมิที่ลดลงไปอย่างรวดเร็ว….เจ้าตัวที่มาที่นี่มันคือตัวอะไรกันแน่?
จากนั้นเขาพลันพบว่ากระบี่คมจักรวาลที่คอยป้องกันเปลวเพลิงอยู่ด้านล่างได้หายไปแล้ว
……
……
มิเสียทีที่ธงสุริยันเป็นหนึ่งในอาวุธวิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต
กำแพงเพลิงเหล่านั้นได้ตัดขาดฟ้าดิน แล้วก็ขวางกั้นการคำรามที่ไม่มีเสียงของเสวี่ยจีเอาไว้ตรงด้านหน้าภูเขาหิมะ
แต่สุดท้ายก็ยังมีเสียงคำรามที่ไม่มีเสียงเหล่านั้นเล็ดรอดผ่านรอยแตกที่อยู่ใต้ดินเหล่านั้นไปได้
ริมธารลาวาที่อยู่ในส่วนลึกของใต้ดิน ราชาปลาไนเพลิงได้ยินเสียงนี้ ภายในดวงตามีสายตาที่หวาดกลัวจนถึงขีดสุดปรากฏขึ้นมา ในใจครุ่นคิดว่าทำไมท่านผู้นั้นถึงออกมาล่ะ?
มันรู้สึกสับสนเป็นอย่างมากว่าจะออกไปดีหรือไม่ แต่สุดท้ายมันก็เลือกที่จะอยู่ในลาวา เพราะมันรู้สึกหวาดกลัวจริงๆ ใครมันจะไปเอาชนะท่านผู้นั้นได้ล่ะ?
……
……
หว
