างพลางกล่าวว่า “ถึงจะต่อสู้ไม่ได้ แต่ถ้าหากกระทั่งเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ อย่างนั้นจะเรียกของวิเศษชั้นสวรรค์ได้อย่างไร?”
……
……
เวลาที่มนุษย์ต่อสู้กัน บนรถที่ใช้โจมตีเมืองมักจะมีเกราะเหล็กหุ้มเอาไว้ สามารถใช้ป้องกันลูกธนูได้ แล้วก็ยังใช้ป้องกันน้ำมันร้อนๆ ที่น่ากลัวได้
เวลานี้คันฉ่องฟ้ากระจ่างกำลังแสดงบทบาทอย่างเดียวกับเกราะเหล็กอยู่ เพียงแต่มีความหนามากกว่า อีกทั้งยังลอยอยู่กลางอากาศได้ด้วยตัวเอง ดูแล้วเหมือนกับอาวุธวิเศษที่สามารถบินไปในอากาศได้
หากบนพื้นที่อยู่ตรงหน้าภูเขาหิมะไม่มีกำแพงเพลิงจำนวนมากจนไม่สามารถบินฝ่าออกไปได้ล่ะก็ คันฉ่องฟ้ากระจ่างคงจะสามารถคุ้มครองพวกเขาให้หนีไปจากที่นี่ได้เลยก็เป็นได้
เปลวเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนตกลงมาจากบนฟ้า กระแทกลงบนผิวของคันฉ่องฟ้ากระจ่างเหมือนดั่งฝนดาวตก สะเก็ดเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนกระเด็นออกมา สาดกระจายไปบนพื้นของทุ่งกว้างรกร้างที่อยู่รอบๆ
คันฉ่องฟ้ากระจ่างค่อยๆ ลอยต่ำลง อยู่ใกล้พื้นดินขึ้นกว่าเดิม
เสียงอันเย็นชาของหวังเสี่ยวหมิงดังมาจากทางภูเขาหิมะอีกครั้ง “ช่างน่าสนใจจริงๆ แต่ข้าบอกแล้วว่าฟ้าดินล้วนคือเพลิง ต่อให้เจ้าป้องกันฟ้าได้ แล้วพื้นดินล่ะ?”
สิ้นเสียงเขา