เพลิงที่หลั่งไหลลงมา คล้ายดังพายุอุกกาบาตที่กระหน่ำตกลงมาบนพื้นโลก!
ต่อให้คันฉ่องฟ้ากระจ่างจะร้ายกาจแค่ไหน สุดท้ายมันก็มีขนาดใหญ่เพียงเท่านี้ แล้วมันจะป้องกันเปลวเพลิงที่ตกลงมาเหมือนห่าฝนเหล่านั้นได้อย่างไร?
ในเวลานี้ไม่ว่าใครก็คงจะมีความคิดหนึ่งอยู่ในหัว หากคันฉ่องฟ้ากระจ่างใหญ่ขึ้นอีกหน่อยก็คงจะดี
จิ๋งจิ่วโยนคันฉ่องฟ้ากระจ่างขึ้นไปบนท้องฟ้า
คันฉ่องฟ้ากระจ่างขยายใหญ่ขึ้น เพียงพริบตาก็กลายเป็นคันฉ่องสัมฤทธิ์ที่มีขนาดเส้นรอบวงหลายสิบจ้าง!
ตอนที่อยู่ในส่วนลึกของหุบเขาหุยอิน เดิมคันฉ่องฟ้ากระจ่างก็มีรูปร่างเป็นแบบนี้อยู่แล้ว!
คันฉ่องสัมฤทธิ์เป็นเหมือนร่มไม้ขนาดใหญ่ คอยคุ้มกันอยู่เหนือศีรษะของจิ๋งจิ่วและถงเหยียน
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เปลวเพลิงที่ลุกไหม้เต็มท้องฟ้าร่วงตกลงมา กระแทกลงบนผิวของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง สะเก็ดไฟจำนวนนับไม่ถ้วนแตกกระจาย ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว คล้ายเครื่องยิงหินจำนวนหลายร้อยตัวกำลังกระหน่ำโจมตีเมืองพร้อมกัน
ถงเหยียนเงยหน้าขึ้นไปมองคันฉ่องฟ้ากระจ่าง มองดูภาพเหมือนของผู้คนและตึกรามบ้านช่องเหล่านั้น ก่อนจะถามขึ้นมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจว่า “แบบนี้ก็ได้หรือ?”
จิ๋งจิ่วนวดไหล่ขวา มองดูคันฉ่องฟ้ากระจ่
