ที่อยู่ห่างไกลจริงๆ หรือว่าต้องเลียนแบบนักพรตไท่ผิงเมื่อในอดีต หลบหนีไปยังดินแดนหมิง?
ในเวลานี้เอง ชิงเอ๋อร์ได้ชี้ทางสว่างให้แก่เขา นั่นก็คือเขาเหลิ่งซาน
ผู้บำเพ็ญพรตฝ่ายธรรมะแทบจะไม่เหยียบมายังที่แห่งนี้ ผู้บำเพ็ญพรตวิถีมารและปีศาจต่างแอบซ่อนอยู่ในทุ่งกว้างและในหมู่เขาของที่นี่ ต่อให้อิทธิพลของสำนักจงโจวจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ก็ไม่มีทางค้นทุกๆ ที่ในเขาเหลิ่งซานได้
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ สถานที่ที่นางและถงเหยียนจะไปมิใช่พื้นดินบนเขาเหลิ่งซาน จึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกผู้บำเพ็ญพรตเหล่านั้นคาบข่าวเอาไปบอกสำนักจงโจว
สถานที่แห่งนั้นอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดในใต้ดินของเขาเหลิ่งซาน อยู่ตรงริมลำธารลาวาที่ร้อนระอุ
ในลำธารลาวาสายนั้นมีราชาปลาไนเพลิงที่น่ากลัวอยู่ตัวหนึ่ง
ราชาคือเพื่อนของชิงเอ๋อร์
……
……
ในเวลานี้จิ๋งจิ่วถึงได้รู้ว่าหลายวันมานี้พวกเขาซ่อนตัวอยู่ใต้หุบเขาจวี้หุนมาโดยตลอด จึงกล่าวกับชิงเอ๋อร์ว่า “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นเพื่อนกับปลาในสีทองตัวนั้น”
เมื่อได้ยินคำว่าสีทอง ชิงเอ๋อร์ก็มั่นใจแล้วว่าเขาได้เจอเพื่อนของตัวเอง จึงกล่าวถามอย่างตกใจว่า “เจ้าก็รู้จักมันด้วยอย่างนั้นหรือ?”
จิ๋งจิ่วคิดในใจ
