เมื่อเวลาผ่านไป คุณชายใหญ่ตระกูลจางแก่ขึ้นทุกวัน คำพูดคำจาก็ยิ่งฟังดูน่ารำคาญ ความรู้สึกนั้น….นับเป็นความทรงจำที่เลวร้ายเพียงไม่กี่เรื่องในแคว้นฉู่สำหรับจิ๋งจิ่ว
“เจ้ากำลังคิดอะไร?” ชิงเอ๋อร์ลืมตาโตพลางถาม
จิ๋งจิ่วได้สติขึ้นมา กล่าวถามว่า “ปลาไนเพลิงเป็นสัตว์เทพของสำนักจงโจว ทำไมมันถึงช่วยพวกเจ้า?”
ชิงเอ๋อร์กระพือปีก บินวนอย่างสวยงามตรงหน้าเขารอบหนึ่ง จากนั้นกล่าวว่า “เมื่อผ่านไประยะเวลาหนึ่ง มันจะตื่นขึ้นมาเพื่อติดต่อกับเขาอวิ๋นเมิ่งครั้งหนึ่ง ในหลายๆ ครั้ง ศิษย์สำนักจงโจวที่มาพูดคุยกับมันเมื่อครั้งก่อนหน้ามักจะตายไปในระหว่างการหลับไหลอันยาวนานของมัน นี่ทำให้มันรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก ดังนั้นในช่วงเวลาหลายพันปีหลังจากนั้นมันจึงไม่ค่อยติดต่อสำนักจงโจว แล้วก็มาพูดคุยเป็นเพื่อนข้า ดังนั้นพวกเราจึงเป็นเพื่อนกัน มันก็ต้องช่วยข้าสิ”
ซ่อนตัวอยู่ใต้เขาเหลิ่งซาน แล้วยังมีสัตว์เทพที่สำนักจงโจวจัดเตรียมเอาไว้คอยให้การปกป้อง มิน่ากระทั่งนักพรตถานและนักพรตไป๋ถึงหาร่องรอยของถงเหยียนไม่พบ
แต่ที่น่าเสียดายก็คือเขาเหลิ่งซานนั้นเป็นดินแดนของสำนักบำเพ็ญพรตวิถีมาร สำนักจงโจวหาตัวเขาไม่พบ แต่นิกายเสวียนอินกลับพบร่อง
