วเราะพลางกล่าวว่า “คำพูดนี้เจ้าเคยพูดมาแล้วหลายครั้ง เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”
ซูชีเกอกล่าวว่า “ข้ายังเคยบอกด้วยว่า….หากเป็นแบบนี้ต่อไป สักวันหนึ่งเงามืดนั้นจะมาเยือนอีกครั้ง”
เกาหยารู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องราวที่โหดร้ายในตอนนั้น
สำนักเสวียนอินในเวลานั้นยิ่งใหญ่เกรียงไกรในดินแดนทางเหนือ เรียกได้ว่าเป็นสำนักวิถีมารที่แข็งแกร่งที่สุดต่อจากนิกายเสวี่ยหมัว
เจ้าสำนักในเวลานั้นพรสวรรค์กล้าแกร่ง พลังมารไร้คู่ต่อกร ใช้ชื่อสำนักมาเป็นชื่อของตัวเอง เรียกตัวเองว่าเสวียนอินจึ ช่างโอหังอวดดีเป็นอย่างมาก
แต่เขาก็โอหังอวดดีเกินไป สุดท้ายไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรจะล่วงเกิน
นักพรตทั้งสองคนของสำนักชิงซานพายอดฝีมือของยอดเขาทั้งเก้าเดินทางขึ้นมายังดินแดนทางเหนือ สังหารศิษย์สำนักเสวียนอินจนโลหิตไหลหลากเป็นแม่น้ำ กระทั่งวิหารใหญ่ก็ยังถูกถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง
เสวียนอินจึเองก็ถูกบีบให้ต้องหลบหนีลงไปยังใต้ดิน มิอาจขึ้นมาเห็นเดือนเห็นตะวัน กลายเป็นผู้หลบหนีกระบี่ที่น่าสงสาร
ซูชีเกอกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ใช้ชื่อสำนักเป็นชื่อตัวเองกับเปลี่ยนสำนักเป็นนิกาย อย่างไหนกันแน่ที่โอหังอวดดีมากกว่ากัน ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ข้
