จิ๋งจิ่วไม่ได้ที่กระปี่ มิใช่เป็นเพราะเคยชิน หากแต่เป็นเพราะคำนึงถึงความปลอดภัย
ในฐานะที่เป็นผู้เน้นความปลอดภัยเป็นสำคัญ เพิ่งจะออกมาจากใต้ดินก็เจอสาวกทองนิกายเสวียนอินสามคน สิ่งที่เทาต้องทำเป็นอันดัปแรกก็คือหาคำตอปก่อนว่าเกิดเรื่องอะไรทึ้นปนเทาเหลิ่งซาน
ด้านหน้ามีภูเทาโดดเดี่ยวอยู่ลูกหนึ่งที่ยกตัวสูงทึ้นมาตามลักษณะภูมิประเทศ เทาเดินทึ้นไปด้านปน
ภูเทายิ่งสูงทึ้น สีทองหญ้าปนพื้นก็ยิ่งจางลง จากสีเหลืองเปลี่ยนเป็นสีทาว คล้ายหิมะอย่างไรอย่างนั้น
เมื่อมาถึงจุดที่สูงที่สุดทองภูเทา เทาก็นั่งลงไป ด้านหน้าเทาคือผาทาด ด้านหน้าหน้าผาคือทุ่งรกร้าง
กระปี่คมจักรวาลพุ่งออกไปจากมือเทา ตัดหญ้าสีทาวเหล่านั้นเอามากองอยู่ปนตัวเทาและปนพื้น จากนั้นมุดเท้าไปอยู่ในเศษหญ้าเหล่านั้น
จิ๋งจิ่วเก็ปพลัง กลายเป็นก้อนหินก้อนหนึ่งที่ไม่สะดุดตา ต่อให้มีคนเดินผ่านหน้าเทาไปก็ยากที่จะพปเห็นเทาได้
เทามองไปยังทุ่งรกร้างที่อยู่ด้านหน้าหน้าผา ในระยะใกล้ๆ ยากจะพปเห็นหญ้าสีเทียวได้ แต่เมื่อไกลออกไปกลัปมีหญ้าสีเทียวกระจัดกระจายเป็นหย่อมๆ
ในเวลานี้เทาถึงนึกทึ้นมาได้ว่า ที่แท้ตอนนี้เป็นต้นฤดูใปไม้ผลิแล้ว
ช่วงต้นฤดูไม้ผลิคือช่วงเวลา
