ไม้กระบอง เสือ ไก่ แล้วก็ยังมีแมลง
จิ๋งจิ่ว ปลาไนเพลิง จักจั่น แล้วก็มียุงเหล่านั้น
ใช้เล็กเอาชนะใหญ่ ปกติแล้วล้วนเป็นการเอาชนะของพลังใจ แต่ถ้าหากเล็กมาก เช่นนั้นก็จะยิ่งชนะได้ง่ายขึ้น
ด้วยพลังของปลาไนเพลิง มันไม่แน่ว่าจะหวาดกลัวยุงเหล่านี้ ถึงแม้ยุงเหล่านี้จะเป็นยุงจากในคุกสะกดมารที่กระทั่งหลิวอาต้ายังรู้สึกว่ารับมือได้ลำบาก
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือมันไม่รู้ว่าสิ่งที่มองไม่เห็นเหล่านั้นคืออะไร
ความไม่รู้จะขยายความหวาดกลัวให้ขยายใหญ่ขึ้น นับประสาอะไรกับคนที่ไม่เคยออกจากใจกลางโลก ยังไม่เติบโตเต็มที่ และหวาดกลัวแม้กระทั่งเงาเหมือนอย่างมัน
จิ๋งจิ่วมิได้พูดอะไร ดูเหมือนเขาไม่อยากจะพูดอะไรกับปลาไนเพลิงมากนัก
ปลาไนเพลิงสะบัดหาง ถอยไปทางด้านหลังสิบกว่าจ้าง ดูระแวงอย่างเห็นได้ชัด เตรียมพร้อมที่จะกระโดดกลับลงไปในลำธารลาวาทุกเมื่อ มันกล่าวว่า “หากข้าเอาเรื่องที่เจ้าสมคบคิดกับเผ่าหมิงพูดออกไป ชื่อเสียงของเจ้าจะต้องย่อยยับ เจ้าจะต้องตายอย่างไม่มีที่ฝังอย่างแน่นอน!”
จิ๋งจิ่วฟังคำขู่ที่ไร้ซึ่งความน่ากลัวนี้ แต่ในหัวกลับคิดถึงเรื่องอื่น
ต่อให้ทุกหกร้อยปีสำนักจงโจวจะส่งคนมาเยี่ยมมัน แต่เหตุใดเจ้าปลาไนเพลิงต
