ะรักษาหายอยู่แล้ว ก็เหมือนเป็นการแสดงน้ำใจนั่นแหละ”
จะไปกัดถูกหลังตัวเองได้อย่างไร? มันไม่ใช่ยีราฟสักหน่อย
นี่ต้องเป็นคำพูดโกหกอย่างแน่นอน
มันแค่ไม่อยากบอกว่าตนเองแพ้ให้กับธงประหลาดและน่ากลัวอันนั้น แบบนั้นมันน่าขายหน้าเกินไป
สิ่งที่ราชาปลาไนเพลิงไม่ชอบมากที่สุดก็คือความขายหน้า
ที่มันให้จิ๋งจิ่วรักษาอาการบาดเจ็บให้ตัวเองก็เป็นเหตุผลแบบเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องรักษาให้หาย ขอแค่ทั้งสองฝ่ายมีข้ออ้างที่สมเหตุสมผล ต่างคนต่างถอยคนละก้าว
นับแต่นี้ต่างคนต่างเดิน ไม่พบเจอกันอีก
จิ๋งจิ่วเดินไปยังริมลำธาร มองดูแผ่นหลังของปลาไนเพลิง พบว่าครีบหลังของมันได้รับบาดเจ็บจริงๆ เกล็ดปลาที่อยู่รอบๆ เผยอขึ้นมาเล็กน้อย แล้วก็มีเกล็ดบางเกล็ดที่มีรอยไหม้
เขารู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ ในใจครุ่นคิดว่าใครกันที่สามารถลงมายังใจกลางโลกที่อยู่ใต้หุบเขาจวี้หุนแล้วทำร้ายมันได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังใช้วิชาเพลิงเหมือนกันด้วย
จิ๋งจิ่วรักษาอาการป่วยไม่เป็น แต่ถ้ารักษาอาการบาดเจ็บนั้นมีประสบการณ์อยู่ เพราะอันที่จริงเขาก็ลับกระบี่มาตั้งนานขนาดนี้แล้ว
เขาเหยียบอากาศทะยานขึ้นไป ก่อนจะเหยียบลงไปบนหลังปลาไนเพลิงเบาๆ
ปลาไนเพลิงค่อนข้างตกใจ ในใจ
