นี้เขาอวิ๋นเมิ่งเกิดเรื่องอย่างต่อเนื่อง ชางหลงตาย ฉีหลินได้รับบาดเจ็บ ถงเหยียนทรยศ ยันต์เซียนตกเป็นของจิ๋งจิ่ว คันฉ่องฟ้ากระจ่างหนีไป นักพรตถานและนักพรตไป๋ไหนเลยจะมีใจมาสนใจเรื่องเหล่านี้
แล้วในช่วงนี้ที่ราบหิมะยังมีความเคลื่อนไหวแปลกๆ อีก นิกายเสวียนอินเริ่มกระทำการเหิมเกริมในเขาเหลิ่งซานอย่างไม่ปิดบัง และครั้งนี้ ประมุขนิกายที่เรียกตัวเองว่าหมิงหวังผู้นั้นก็ได้พายอดฝีมือส่วนใหญ่ในนิกายและสาวกอีกพันคนวางข่ายพลังที่ร้ายกาจอย่างมากบนทุ่งรกร้างแห่งนี้ พร้อมกับกระจายกำลังค้นหา คล้ายว่ากำลังหาอะไรบางอย่างอยู่
ศิษย์นิกายเสวียนอินผู้หนึ่งยืนอยู่บนทุ่งหญ้าสีเหลือง มือขยี้ดวงตาที่อ่อนล้า เมื่อตรวจสอบดูแล้วว่าไม่มีร่องรอยใดๆ เขาก็ทอดตามองออกไปสิบกว่าลี้ พร้อมทั้งใช้เครื่องมือวิเศษส่งเสียงออกไปว่า “ทางเจ้าเจออะไรไหม?”
ในเครื่องมือวิเศษมีเสียงของศิษย์ร่วมสำนักดังขึ้นมา “ไม่เจออะไรเลย”
จากนั้นก็มีเสียงของศิษย์ร่วมสำนักอีกคนหนึ่งดังขึ้นมา “ได้ยินว่าเจ้านั่นมันซ่อนตัวอยู่ใต้ดินมาเกือบสองปีแล้ว อย่างนั้นพวกเราจะไปหาเจอได้อย่างไรล่ะ?”
สาวกนิกายเสวียนทั้งสามคนอยู่กลุ่มเดียวกัน รับผิดชอบค้นหาพื้นที่แถบนี้
