วหนีขึ้นไปจากลาวาขึ้นไปบนฝั่ง จึงรีบตะโกนขึ้นมาอย่างร้อนใจว่า “เจ้ากล้าหนีอย่างนั้นหรือ!”
จิ๋งจิ่วย่อมต้องหนี การเผชิญหน้ากับปลาไนเพลิงตัวนี้ในลาวา ไม่ใช่เรื่องยากที่จะถูกฆ่าตาย
ในขณะที่เขาชูมือขวาเตรียมจะหนีไป ปลาไนที่อยู่ในลำธารลาวาพลันยกหางขึ้นมา ก่อนจะฟาดลงไปลำธารอย่างแรง
เสียงตู้มดังสนั่น ลาวาสีแดงที่ร้อนระอุจำนวนนับไม่ถ้วนสาดกระเซ็นขึ้นไปจากในลำธาร ก่อนจะกระเด็นไปถูกผนังเหมือนดั่งพายุฝน
ลาวาเหล่านั้นมิใช่แค่มีอุณหภูมิที่สูง หากแต่ยังมีพลังอันน่ากลัวแฝงเอาไว้ด้วย
จิ๋งจิ่วหยิบเอากระบี่คมจักรวาลออกมาจากในจักรวาล กันเอาไว้ตรงหน้าตัวเอง
เสียงติ๊งๆ ตั๊งๆ ดังแน่นขนัด
สองเท้าของเขาขูดไปกับพื้นจนเป็นร่องตื้นๆ ขึ้นมา แผ่นหลังกระแทกเข้ากับหน้าผาถึงจะหยุดลง
บนผิวของกระบี่คมจักรวาลมีรอยแวววาวเล็กๆ ปรากฏขึ้นมาหลายสิบรอย โชคดีที่ตัวกระบี่มีความกว้างเป็นอย่างมาก จึงไม่มีลาวากระเซ็นมาถูกตัวเขา
ปลาไนเพลิงตัวนี้ร้ายกาจเป็นอย่างมาก เขาย่อมสู้มันไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเมื่อครู่นี้เขาคงจะไม่กล่าวคำพูดไร้สาระอย่างสหายเล่นหมากล้อม หรือมีความสัมพันธ์ที่ดีอะไรทำนองนั้นออกมาตั้งมากมาย
ปลาไนเพลิงกระโดดขึ้นมาจากใน
