ักรพรรดิแคว้นเสวี่ยบ้าง?”
ฉานจึกล่าวว่า “จะว่าไปแล้วราชินีผู้นั้นมีหน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่ ตอนนี้ทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนมีเพียงเจ้าที่เคยเห็นนาง”
เสียงของเทพดาบหายไปเป็นเวลานาน จากนั้นถึงจะดังขึ้นมาอีกครั้ง
“ถึงแม้ข้าจะเคยประมือกับนาง แต่ก็ไม่เคยเห็นนางมาก่อน”
ฉานจึเข้าใจความหมายของเขา จึงไม่ได้ซักไซ้อะไรอีก
การต่อสู้กันระหว่างผู้บำเพ็ญพรตธรรมดามักจะมีการเว้นระยะห่างเอาไว้ โดยเฉพาะผู้ฝึกกระบี่อย่างสำนักชิงซานและสำนักอู๋เอินเหมิน
การประมือกันระหว่างยอดฝีมือที่แข็งแกร่งก็มักจะอยู่ห่างกันหลายสิบลี้ หลายร้อยลี้ หรือไกลกว่านั้น
ในอดีตตอนที่หลิ่วฉือและเทพกระบี่ซีไห่ปะทะกระบี่กัน พวกเขาก็มีมหาสมุทรคั่นกลางเอาไว้
ดังนั้นที่เทพดาบบอกว่าไม่เคยเจอราชินีหิมะจึงถือเป็นเรื่องปกติอย่างมาก
ส่วนถ้าจะถามว่าการต่อสู้ในสภาพแบบนี้มันจะทำให้คนรู้สึกว่าไม่ดุเดือดเลือดพล่านหรือเปล่า…. หรือว่ายอดฝีมือที่อยู่ในสภาวะระดับนี้ยังต้องมานั่งถลึงตาถ่มน้ำลายใส่กันเหมือนพวกคนธรรมดาเวลาทะเลาะกัน?
……
……
ในส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขาจวี้หุน ตรงหน้ากำแพงยักษ์โปร่งใสที่กั้นขวางอยู่ตรงหน้าหุบเหวลึก ภายในลาวาที่ร้อนระอุจนน่ากลัว
คน
