้นที่สำนักจงโจวผนึกเอาไว้ ในลำธารลาวาพลันมีปลาประหลาดเช่นนี้ปรากฏขึ้นมา ต่อให้ใช้สมองของเหล่าวานรบนยอดเขาซื่อเยวี่ยครุ่นคิดก็ยังรู้ได้ว่าเจ้าน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับสำนักจงโจว
จิ๋งจิ่วคิดถึงเรื่องเหล่านี้ พลางกล่าวว่า “ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่า?”
ในดวงตาของปลาไนสีทองเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง มันกล่าวว่า “ตัวข้าคือปลาไนเพลิงผู้เป็นสัตว์เทพแห่งเขาอวิ๋นเมิ่ง หรือมีอีกนามหนึ่งว่าราชาปลาไนเพลิง ถนัดในการกลืนกินเพลิงวิญญาณ ถูกสำนักจงโจวเชิญให้มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่โบราณ คอยเฝ้าเส้นทางที่จะมุ่งหน้าไปยังดินแดนหมิงเอาไว้”
ปลาไนเพลิงตัวนี้เป็นปีศาจที่ถือกำเนิดขึ้นมาจากเพลิงใต้ดินตามธรรมชาติ อาศัยอยู่ในลำธารลาวาใต้ดินมาตั้งแต่เล็ก ชื่นชอบไฟและอยู่ห่างไฟไม่ได้ มันมิได้ถูกสำนักจงโจวเชิญมาที่นี่ หากแต่หลังจากถูกสำนักจงโจวจับขึ้นมาจากใต้หุบเขาจวี้หุน พวกเขาก็พบว่าปลาไนตัวนี้ไม่สามารถเลี้ยงเอาไว้ในเขาอวิ๋นเมิ่งได้ จึงได้แต่ต้องปล่อยมันเอาไว้ที่นี่ แล้วก็ให้มันคอยรับผิดชอบดูแลเส้นทางนี้
มันอยู่ในเพลิงใต้ดินมาเป็นเวลาสองหมื่นกว่าปี หากคำนวณจากอายุเพียงอย่างเดียว นอกจากสัตว์เทพโบราณอย่างฉีหลินและหยวนกุยแล้ว
